بیگانه

عاشورا

2007-01-29T01:39:00.000-08:00

عاشورا اینجاست.امروز.چشمها را باز کنید اگر اشک امانتان بدهد؟؟؟

زمستان

2006-12-21T00:49:00.000-08:00

روایت روزهای رفته را اینک از گلوگاه زمستان من شنیدم
چه تلخ
چه سیال
دشنام زمستان را با تمام نفس هایم شنیدم
پاییز را بی غزل سر کردیم
و در تمامی ایستگاه های جنون یگانه بیگانگان ما
تا اینجا که فریاد زدم:آهای در مجاری من مایع سرد انفصال جاری است
تنها زمستان غریبانه به داد قبرهای تنگ خاطره رسید
و قدردانی من یک آه سردغلیظ بود
چشم باز می کنم: دوباره طلوع دوباره گشایش
بر سر سکوت من چه آمد؟ آن روز که شتابان از مسلخ احساس گریختم.
من شمعدانی هایم را قطره های گرم ادراکم را کنار اجساد پوسیده ی فردا جا گذاشتم
از پیچ و خم های آن سکون
تا حدود پست این قله به اندازه ی هزار نگاه ناطق هزار کلمه سکوت فاصله بود
و من خسته ترین مسافران اجباری این قافله هستم
من فرشته هایم را در تاریکی تردید کشتم
و حالا پیکر من فریاد می زند :
تردید ریسمان خاطرات اصیل ازلی را نیز می جود
زمستان با آن دانه های مشبک ساده طنین وحدت به جان کوچه می ریزد
چنارها چه هویت گنگی دارند
زمستان است و من تا نیمه در لجن سر غرقگی خویش را هزار بار از یاد می برم
زمستان با آن دهان های نیمه باز گداخته ی مردمانش که بی دریغ بخار اندوه می فشانند
با آن کفش های گلی خسته که دیگر پایی ندارند
و با آن خورشید شرمناک روزهای تمام ابری
زمستانم که در تناوب فصول همیشه ناگاه می آیی و من پر از نبودن خویش می شوم
آن ابروان بلند وحشی را در حوالی همین تناوب های آشفته به من باز میگردانی؟
زمستانم انجماد زبانم را تنها به خاطر همان پیمان اساطیری منجمد پذیرفتم
زمستان است و من ناگاه فریاد می زنم: من تمام شده ام
ایلیاد28/8/85
*************************************************
آنجا خدا هست و صبح های پر از دود و خنکا
و دختران ساده ی اصیل
با دستان کشیده ی مغموم
بی شک آنجا بعد از خروسخوان
شاهد رستاخیز مردمان ساده ی کوچک خواهم بود
پرتوهای شگرف جسورسرما را بر تن من رسوا خواهند نمود
و من از اصالت خاک به خاک می افتم
آنجا که از چاه های عمیقش فقط آب می تراود
آنجاست که من بارور خواهم شد و گرده هایم را بر تمام کائنات خواهم ریخت
آنجاست که گندم مفهوم ساده ی دلنشینی دارد
و من پاسخ تمام سوال هایم را تنها از آفتاب می گیرم
ایلیاد8/85

مرد بی صدا مرد.....

2006-09-20T04:34:00.000-07:00

در هرم آخرین نفس های طاغی
رطوبت مسموم یک پرسش کهنه دست به دامان آخرین ثانیه های ابدی می شد
زوزه ی افشاگری در دوردست
نغمه ای مرموز
مردک عصیانگر یاغی
با همان پس مانده ی امید واهی
بی صدا از پس پرده ی اشک های غلیظ واپسین
غریوش را غریبانه سر داد
آی مردم جامانده از طغیان
مردم دوردست این حوالی
کز پس پرده ی شهوتناک محقر کلبه هاتان
لذت جاری سکوت لحظه را با ناله های پر از هرچه تمنای هوس آلوده می سازید
آی مردم خفته
مردم خسته ی خواب آلود
کز بلندای یاستان زندگی را جرات آغاز نیست
کز عبور هرزه ی چشمانتان هیچ عشق را فرصت پرواز نیست
بگذارید چند کلامی هم از آن محبوب گمگشته ی سالهای پرباران من بگویم
دیر زمانی است که ما پنجه بر دیوار سالهای نان می ساییم
دیر زمانی است که در میدانگاه بی خبری جشن رکود می گیریم
خون هزاران ساله ی اجدادمان حالا باده ی شب مستی مردان بی رویاست
دیر زمانی است که سر هر کوچه ی خواب
دم دروازه ی هر رویا
پاسبانی پست
بر دستان نحیف آرزوهای کمی ممکن
دستبند تحجر می بندد
آی مردم نادان عاقل رو
کز عمیق خوابهای هزارساله ی غفلت
چکه های خونابه ی زوال و ابتذال و درد و جنون را
بی تفاوت قطره های هرازگاهان بی دردی مدام می بینید
آی مردم بی اشک بالادست
مردم پر آه و اشک پایین دست
بی سبب پی آن خردک آسایش لرزان نگردید
نام آن محبوب محبوس قفسهای دل هاتان
نام آن نامی سالهای پر باران
نام آن ناجی وقت بی گاهان
ایمان است کز دیار بادهای سمی مشکوک رمیده است
بی رمق مرد
در سکوت واپسین انفاس مقطع
گفت: چه غریبانه به سرانجام رسید
ریزشی خشک و عبث
و چه قطعی است حقیقت در ارتفاع مرگ
چه قطعی است
85/6/19 ایلیاد

دریافت

2006-09-03T00:09:00.000-07:00

وقتی همه خواب بودند
در انزوای یک پرتو بی رمق
من همه چیز را بلعیدم
انگار همه چیز بی هیچ مقدمه ای در خور اصالتی خاص یافته بود
و من تمام ذرات پیچیده ی زندگی را بلعیدم
انگار آن طنین مقطع سر انجام به یک ترانه ی اسلطیری بدل شده بود
که من مبهوت صمیمیت اشیا همه چیز را بلعیدم
ذرات زنده ی جاری
ذرات زنده ی جاری
و من به یک عبارت ناب می اندیشم که تمام این خلوص شگرف را یکجا تراوش کنم
من در قلب آغازم
شبیخون احساسات مهجور جانی و من می اندیشم : ثانیه های ابدی من چه زود رنگ غربت می گیرند
این بارقه ی کبود مصنوعی چه اعترافات متنا قضی دارد
وقتی قصاوت یک ذهن محدود موهبت پرواز می شود
پروازی به وسعت تمام بغض های فراری فانی
به وسعت زمینی ترین دردهای چند سالگی
چه سبکبال میرفتم وقتی تمام رمق پریدن یک اندوه صریح و بدیهی بود
سوز یک نسیم مصنوعی زننده
و من سرانجام به ابتذال ادراک ایمان می آورم
چقدر وقتی همه چیز را می بلعم تنها هستم
85/6/8 ایلیاد

اولین سفرم باز آمدنم بود

2006-08-29T03:06:00.000-07:00

تمام شد
این هم از پس ماندهی وسوسه های کهنه که همه را به حدود پست قله های روزمرگی رساندم
و حالا آنها محو اعتلای خویشتن به تماشای بزرگترین سقوط هزاره نشسته اند
تمام شد
من دیگر نفس نمی کشم
هر چه هست فقط بخارهای سمی تردید است که هویت آیینه را مخدوش کرده
بدرور ای گوهران پست شده ی ابدیت
بدرود ای حجم انبوه همه چیز
ای اشک های اسارت
و ای حسرت مقدس زندانی
که در امتداد یک آه بلند شکوه آزادی را دیوانه وار تجربه می کردی
پشت سر اندوه یک ترانه
پیش رو هیچ
هیچ
هیچ
85/5/22ایلیاد
*********************************************************************************************
مسافر رفت
امروز مسافر سال های تاریخ زده
صبح حای ساعت شماته دار
و عصرهای قرص و مسکن
مسافر شب های اخبار سراسری و نیمه شبهای کابوس
بی صدا در خواب رفت
و حتی بوی شمعدانی های اتاق بی شماره ی خویش را باقی نگذاشت
مسافر امروز وقتی همه خیال خام خوشبختی را می جویدند رفت
مسافر بی حرف
بی اشک
بی حتی نشانی از کراهت واپسین دیدار رفت
همه می دانند پاسخ آخرین پیغام رفتن است
همه می دانند رفتن یک امر صریح جاری است
هیچ کس اما طنین آن نفس های شماره دار مقطع را باور نکرد
و ما به سلامتی غروب های کسالت و جاودانگی رکود می نوشیم
می توان هر روز در حظور یک طلوع تکراریبه عظمت این پوچ نگریست
و ابلهانه گفت: امروز روز سختی خواهد بود
چقدر کار
چقدر ندای اغواگر وظایف پوشالی
و انبوه مسئولیت های خودساخته ی بی معنی
چقدر بیماری پشت بیماری
چقدر دراز شود قامت این حس لهیده که روزی نامش زندگی بود
چقدر دراز شود به موازات دروغ
به موازات رکود
به موازات سقوط
مسافر فرسوده ی خزان های ابدی وقتی می رفت
با همان لبخند افشاگر گفت خداحافظ
85/6/3 ایلیاد

مرگ

2006-08-15T01:54:00.000-07:00

در انزوای تبعیدم روزگار به سر می بردم
که تو مثل یک هوشیاری ملال آور پس از یک خواب گس بعد از ظهر سر رسیدی
هنوز زنده ام
اما ردپای لزج اشیا پایان حکایت مرا در کرانه های مرگ رقم زد
و تو که از هزار فرسنگ دورتر آمده بودی
از انتهای سرخ یک بی راهه در غروب یک زندگی از دست رفته
تو آمده بودی و من هزار بار ندیدمت
تو آمده بودی حتی درروزهای غفلت معصومانه ی من تو بیشتر از من بودی
آمده بودی تا بگویی که این شهر از همان اول اسیر یک طلسم کهنه بود
و من هزار بار نشنیدمت
تو آمده بودی
و حالا با من بر سر مزارم در سوگ کودکی نشسسته ایم که می توانست صریح ترین نگاه خدا باشد
یک خطای خوشایند از خدا که فرشته ها را یکی در میان به زمین می فرستد
و یک فرجام تلخ که آدم ها یکی در میان وارد جهنم می شوند
آیا من از همان اول درون تابوتم متولد شدم؟؟ تو بگو
تو که ازانتهای سرخ یک بیراهه در غروب یک زندگی از دست رفته آمده ای
85/5/.... ایلیاد

تمام................

2006-08-06T01:41:00.000-07:00

از وقتی خودمو شناختم سایه ی یه چیزایی رو رو زندگیم حس کردم
یه چیزایی مثل بختک که باهات هستن می برنت هر جا که دلشون خواست
بعد انگار هیچ وقت نبودن میرن و تو تنها می مونی با بار گناهی که اصلا از تحملت تو خارجه
خورد می شی
بر میگردی و دوباره اون چیزا میان سراغت
تا جایی که یادم میاد هیچ وقت اراده ی قوی نداشتم هیچ وقت
هر چقدر هم اومدم جلو کار من نبوده خود به خود تو مسیر جلو رونده شدم انگار همیشه یکی هلت میده و تو هم ناچاری بری
این حرفا فقط واسه تخفیف این درد کشنده اس فقط واسه سبک کردن این بار گناه
و تو فکر می کنی که چقدر وجدان اخلاقیت چیز خوبیه و تو رو بیدار میکنه و تو حداقل فرقت با بقیه ی گناهکارا اینه که حالا پشیمونی و هنوز یه چیزایی یادت نرفته ولی بازم داری اشتباه میکنی
اگه پشیمونی واسه ی ترسته
چون احساس می کنی یه حمایت هایی رو از دست دادی
چون اگه یه روزی روزگاری هوس کردی از خدا یه چیزی بخوای روت بشه بگی
تو توبه می کنی چون غذ ا می خوای مثل بچه ای که پدرشم گول میزنه و با یه ببخشید ساده به خیال خودش همه چیزو تموم کرده
در حقیقت تو همون آدمی
این جور موقع ها هیچ راهی نداری. به توبه کردن هم که اصلا فکر نکن چون توبه ی گرگ مرگه
اینا رو من دارم میگم که از وقتی دست راست و چپمو شناختم بار گناهو مثل یه زخم چرکی مثل یه جراحت خیس دردناک روی تمام لحظه هام حس کردم
و همیشه دیر فهمیدم خیلی دیر
وجدان من همیشه خواب می مونه و وقتی دیگه همه چیز به کثافت کشیده شده اون موقع چشماشو آروم باز میکنه و چه باز کردنی
این جور موقعهاست که دوست داری مثل فیلما به خودت بگی تنها کسی که میتونه بهت کمک کنه خودتی
ولی در اصل تو کسی هستی که همه ی کارا رو خراب کرده .تو چطور می تونی به خودت کمک کنی؟؟؟؟؟؟ .
تو کسی هستی که کوچک ترین اعتماد و امیدی نمی شه بهش داشت
اینجاس که دیگه می فهمی واقعا گیر افتادی
اینجا می فهمی که دیگه کارت تمومه
و تو توی تمام این مدت داشتی به خودت تیر خلاص می زدی
تو صد ها بار مردی
شما ها می فهمین دارم راجع به چی صحبت می کنم؟؟؟؟؟؟

وصف حال

2006-07-30T02:14:00.000-07:00

یک شب که دیوانگی های معمول پایان افسانه ی روزم را رقم زده بود
سایه ی روایت خودم را درتاریکی دیدم
یک پرتو سرخ مصنوعی تمام اندوه نخ نما شده ی مرا می تراوید
غرابت مظلومانه ی اتاق زهرخند حقیقت به من بود : به خاطر اهانت به ساحت یک ترانه ی مهجور
یک ترانه ی همیشه مهجور منسوخ
یک شب
که چند روایت نا معتبر از قتل عام رویا های اصیل به ثبت رسید
از یک تریبون رسمی بی مخاطب
رو به هیچ کس فریاد زدم: من از یک رستگاری اجباری با شمل حرف می زنم
85/5 ایلیاد
************************************************
می خواهم ردپایت را زندگی کنم
نامه های تو آبستن شعوری شگرف بودند
و همه چیز در تقاطع با جسم تو
خاضعانه به بوی تازه ی تو آغشته می گشت

غرابت اندوه تو تمام زندگی

تمام مرگ

تمام عشق بود

85/5ایلیاد

فراموشی/ تناقض

2006-07-20T10:24:00.000-07:00

رعشه ی نخستین دیدار در تنم مانده بود :
که گمان می کردم اصالت یک احساس ابدی است
موج دوم رکود همه چیز را با خود برد
ابلهانه گفتم: فراموشی یک اصل همگانی است
85/2/27 ایلیاد
**********************************************
خوب که نگاه می کنم
ردپای نبودنت را بر سطح لحظه ها می بینم
حالا که نیستی صدایت بهتر به گوشم می رسد
و می دانم که یک سر تناقض به ادراک می رسد
و سر دیگرش به یک حس گنگ عقیم
85/2/27 ایلیاد

2006-07-14T02:02:00.000-07:00

در کوچه باد می آید
این ابتدای ویرانیست
آن روز هم که دست های تو ویران شدند باد می آمد

*************************************
داشتم با همه ی جنبش هایم
مثل آبی راکد ته نشین می شدم ته نشین می شدم آرام آرام
داشتم
لرد می بستم در گودالم
*************************************
گوش دادم
گوش دادم به همه ی زندگی ام
موش منفوری در حفره ی خود
یک سرود زشت مهمل را با وقاحت می خواند
جیر جیری سمج و نا مفهوم
لحظه ای فانی را چرخ زنان می پیمود
و روان می شد بر سطح فراموشی

فروغ

انسان مصلوب<وداع

2006-07-09T01:22:00.000-07:00

غذاهای نیم خورده
بشقاب های نیمه جان
در یک بعد از ظهر کسالت بار
اینجا پس مانده های یک خاطره ی خوش رنگ کهنه گندید
و سرنوشت نوع بشر در اشک های من رقم خورد
در اوایل یک ظهر مذاب معمول : باز هم شهوت ادامه دادن در حجم رقیق لحظه موج می زند
در اواسط یک عصر رکود زده : باز هم وسوسه ی آمیزش
آمیختن با اجسام تکراری تازه شده پیش آمد
در اواخر یک شب رخوتناک
پس از تجربه ی یک سستی بعد از تلاطم
در عمق یک تختخواب بویناک هوس زده: باز هم امید یک صبح بکر اغواگر سر زد
می روم
به استقبال تجربه های باکره ی روزی دیگر
به پیشواز حادثه های تخدیر کننده ی مدام
هجوم یک غروب ویرانگر
شبیخون یک احساس اصیل گم شده
یک احساس سرزنشگر حاکم
قابل پیش بینی بود؟
در یک بعد از ظهر کسالت بار
در انتهای یک فنجان خالی قهوه
طرح یک انسان مصلوب حک شده بود
بی تفاوت زمزمه کردم: سرنوشت نوع بشر رقم خورد
85/4/7ایلیاد
**************************************
خدا حافظ
ای رویاهای ساده ی اصیل
به سمت مغرب فراموشی
به سمت کرانه های وسیع غفلت میروید
خداحافظ
ای سر زمین شگرف آشنایی
ای گفتگوی سیال چشمها
ای کلام های حل شده در صداقت نخستین دیدار
به جنوبی ترین نقطه ی یک خاطره ی معدوم می روید خداحافظ

هنگامه ی هجرت است

هجرت از زمزمه ی ترانه ی روزهای پیچیده ی پر نشاط

به صلای آغاز شب های خشک بی بارن

به عصر های بی درد مدام

و به تلاطمی راکد

خداحافظ

اما موسم وداع با کلمات معصوم مفسر

با کلمات راوی

هیچگاه پیش از قتل عام اشعار ناگفته ی بی تاب نخواهد بود

و خداحافظ ای مسافت خاموش میان دو رحلت

خداحافظ

85/4/11 ایلیاد

فریااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااددد

2006-06-23T05:31:00.000-07:00

از فیلسوف بازی خسته شدم
من نه افلاطونم نه ارسطو
(ارسطو وقتی عاشق شد نطقش کور شد)
دلم واسه بعضیا که خودشون میدونن تنگ شده
******** *********** ************
ناهید خیلی وقته که نیست.و احساس می کنم که 1000 سال نوری ازش فاصله گرفتم. تقصیر کی بود؟
سما داره میره از ایران
پونه انگار یخ زده .خودش میگه نه .میگه هیچیش نیست ولی نمی دونم چرا حس میکنم یه چیزی داره توی پونه ته نشین میشه .منجمد شده
معین انگار از حرف زدن خسته شده. از گله کردن هم همینطور
سبا(صبا) مثه همیشه اس. از همه سالم تره. البته به نظر اینطور میاد .چون اون هیچ وقت عادت نداره چیزی بروز بده فقط می خنده
********** **************
من هیچ حسی ندارم
خداحافظ

بازگشت

2006-06-22T13:04:00.000-07:00

هنوز گاهی عبور سیال خاطره ی چشمهایش
هنوز گاهی غرقگی در آن دو حجم سیاه درخشان
آن مفسران غرابت تنهایی
هنوز گاهی سفر به دیار روزهای بی نام و نشان
به دیار خوشبختیهای ساده
همچنان سرگردان میان تناقض آویخته بر عقربه ی محکوم
ابلهانه گفتم :چند چرخش پاد ساعتگرد و دوباره آن حادثه ی سبز
هنوز گاهی تجربه ی دیوانه وار انتظار
هنوز من آونگی بی قرار گاهی خفته گاهی بیدار
هنوز گاهی نوسان می کنم در حجم خاطره ای
پی رددپای آن سه دیدار
هنوز گاهی نامه ها را می بویم
و غریبانه می گویم: چه عبور موزونی
هنوز گاهی غوطه ور در این رطبت سنگین سردابمی نگرم بر جنازه ی عشق آویخته بر دار
85/3/23 خودم
************ ************ ************ ***********
چرخشی معکوس فلاش بک
گفتگو های پاییزی یک خنده آسمان بازگشت
چرخشی معکوس فلاش بک
تبرئه ی کلمات محکوم رهایی یک کلام بازگشت
چرخشی معکوس فلاش بک
امتداد یک لحظه یک سلام انفجار احساس بازگشت
چرخشی معکوس فلاش بک
تداوم لبخند اصالت اشک حرمت حروف بازگشت
چرخشی معکوس فلاش بک
مرگ لبخند عدالت تقدیر بازگشت
پلان آخر : یک نفر روی زمین افتاده ردپایی محو می شود کات.
85/3/23 خودم
************ **************** **************
حکایت جفتی چشم درنگی و دیگر هیچ
حکایت نطفه ی اندوهی دگر که در دلها بسته شد
یک داستان اساطیری در متن چشمانش
باز گویی اصالت زن در حماسه یک نگاه
و حرف های تگفته ای به حجم تاریخ در اعماق آن دو سوره ی مقدس
اینها همه ی آن حجم سرخ گرم بود که در بطنم فرو ریخت
آن روایت خلاصه ی هستی که در من عبور کرد
و آن لحظه که کلامی کامل به زبان آمد: نورانی ترین پیام خداوند او بود
بازتاب ملکوت در زمین که هنوز آغشته ی نور بود
و دوباره کلمه ی ممنوعه بر زبان ها جاری گشت : عشق
که در لرزشی شرم آلود خویشتن را روان میکرد
همه ی ریزش های آن حجم های مذاب در انتهای من حکایت نطفه ی اندوه جاودانی بود که در دلها بسته شد
85/2/23 خودم
*********** **************** *************

عقب افتاده (تاخیری

2006-05-18T08:37:00.000-07:00

سلام به همگی .
یه ماه نبودم
شایدم بیشتر
یه عالمه نوشتم
یه عالمه خوندم
یه عالمه پنالتی زدم(به خودم البته) شما جدی نگیرید
مثه کرما شدم
یعنی بودم اما حالا بیشتر
سرم تو درس و کتاب خب آخه زندگی خرج داره (ببخشید یعنی درس داره
نما یشگاه هم با یکی ا زبچه ها اومدم)
یه عالمه که نه ولی خب یه چند تایی کتاب خریدم بیشتر ماله کامو
بقیه شم مصطفی مستور
خب خدافظ چون حوصله ندارم
کامنت نذاشتینم نذاشتین به .......؟؟؟!!!!!

زیارت

2006-04-12T08:41:00.000-07:00

امروز قرار است با یک نگاه در بستی به زیارت چشمانت بیایم
با چند شاخه اشتیاق
کفشهایم را می کنم
راه می افتم پی اشارت باغ
پشت صحن حضور تو
با انتظار وضو می گیرم
و گنبد چشمان تو: بلیط یکسره ای تا خدا تا ملکوت
سر کلاس هندسه: آقا اجازه؟
شما فرشته دیده اید؟
از لب ایوان تا خدا با یک نگاه پریده اید؟
گفتی که به خوابم می آیی
به خواب خوابگرد خسته ی بی خواب
به خواب سیاه من
مجاری مسدود اعتمادی مصلوب
دیوار باور من از پذیرش یک روز محدود
طرح های خیالی ریسمان های تو خالی
همه
همه
همه
تار و پود خواب سیاه من یک خواب پوشالی
*********
حالا این منم بر خاسته از متن ملال انگیز یک درد
فریاد می کشم از امتداد فصل سمی سرد
از بیست هزار فرسنگ زیر دریا
پاشیده خونم روی دیوار حسرت فردا
از اعماق حنجره ی یک مرغ دریایی
به موازات سکوت و تنهایی
فریاد می کشم: آی ی ی
صدای عدالتی هست؟
امید اجابتی هست؟
امروز را در انتظار فردا
و فردا باز در انتظار فردا
گفتم اکنون: بدون این دستها بدون این پاها
84/1/21 خودم

برای تو.....

2006-04-01T03:06:00.000-08:00

حرف های نگفته را جمع کردی و گوشه ای ریختی
سکوت را به دیوار آویختی
غبار از قاب اندوه گرفتی
بنه بر دوش امتداد بی راهه ای را گرفتی
رفتی: روی جاده ای تا بینهایت صبر
و جای قدمهایت هیچ گاه از روی زمین محو نشد تا روزی پشت پیچ فرداها عابران با انگشت اشاره
قدمگاه شجاع ترین فرشته ی روی زمین را نشان دهند
تنهایی از وسعت تنهاییت به خاک افتاد
اندوه از حجم اندوهت شرمگین
و معصومیت روی معصومیت تو لکه ای بیش نبود
اما حتی سکوت صدای تو را نشنید
و آن شبی که طاقت صبر از صبرت طاق شد
و من فقط بودنت را روایت می کنم: تو اینجایی
در آستانه ی گلوی من حالا یادم می آید: همان درخشش اشک های دیشب
همان فریاد بی صدا
همان غروب جمعه ها
صدای آن زمزمه ها
خواهش آن پنجره ها
تو بودی:
با سقوط هر اشک تو دوباره متولد می شوی
در امتداد هر سکوت تو دوباره متولد می شوی
در وسعت هر فریاد
پشت دیوار تنهایی
به هنگام هر غروب خیس سنگین: می گویند نورانی ترین سیاره ی دنیا ناهید زاده می شود
پس
امروز غروب
می روم پشت دیوار تنهایی پر از سکوت
یک دل سیر فریاد میزنم
آنقدر که اولین قطره ی اشکم به زمین بیفتد
که باز هم شب ها به خوابم بیایی
85/1/12 خودم
(برای ناهید عزیزم)

مرگ

2006-03-17T08:33:00.000-08:00

عزراییل نشسته رو به روم
زل زده توی چشمام.
خیره نگاهم می کنه و چیزی نمیگه
بهش نگاه می کنم و سرما تمام تنمو فرا می گیره
انگار یه دست یخی قلبمو محکم فشار میده
اما بعد بهتر میشه
دستشو طرفم دراز میکنه
اول شک میکنم
دو دل میشم که دستشو بگیرم یا نه
سمت راست بدنم یه حرکتو حس میکنم
دستمو به طرف دستش میبرم
چقدر گرمه
تا به حال اینقدر گرما رو شدید حس نکرده بودم
ولی دستم نمی سوزه
گرماش مطبوعه
اون نگاه سرد و یخی و حالا این گرمای سست کننده
دستم به دستش میخوره و یکدفعه همه چیز تار و مبهم میشه
همه چیر توی اتاق مرتب من به جریان میفته
پنجره انگار داره ذوب میشه و از دیوار راه میگیره کف اتاق
سکوت کر کننده شده
یکی از گوشامو با دست دیگم می گیرم که صدای سکوت اذیتم نکنه
احساس می کنم هیچ وزنی ندارم
احساس فوق العاده خوبی دارم
یه گرمای عجیبی توی تمام بدنم جریان داره
ولی کرخت نیستم
حالا تمام حواسم قوی تر شده
یه صداهایی میشنوم که قبلا نشنیده بودم
احساس میکنم دارم از زمین کنده میشم
مثله یه قاصدک وقتی فوتش میکنی
دستم هنوز توو دستشه و داریم هی بالا تر میریم
به سقف اتاق میرسیم
ازش رد میشیم
همسایه ی طبقه ی دوم میبینم
دارن تلوزیون نگاه میکنن
حالا طبقه سوم هستیم
.....
اینجا خیلی زیباست
اونقدر که نفسم بند اومده
اینجا هیچ حرفی نگفته باقی نمی مونه که هی گلوتو قشار بده و چنگ به دلت بزنه
نه دیگه بغضی نیست
رضایت و آرامش تمام وجودمو فرا گرفته
من هیچی نمی خوام.
میتونم راحت چشمامو ببندم و به هر جایی که توی ذهنم تصور می کنم پرواز کنم
به یه درخت فکر میکنم و یه سایه ی وسیع زیرش و یه سیب روی نزدیک ترین شاخش
بعد از چند ثانیه من اونجام زیر سایه ی همون درخت و سیب درست جلوی صورتمه
برش میدارم و گازش میزنم
خوشمزه ترین چیزیه که تا به حال تو تمام عمرم خوردم
.........................
من مردم...

دیروز یه دل دیگه شکست

2006-02-26T06:17:00.000-08:00

بسه دیگه. دست از سرش بر دارین. دست از سرمون بر دارین. چرا هر کس عاشق می شه ما ها می ترسیم.
چرا هر کس دل می بنده ما ها احساس خطر میکنیم.
تا کی ؟
مگه کم کشیده؟
مگه کم تحمل کرده؟
مگه کم به روی خودش نیاورده؟
خدایا چرا؟؟؟؟؟؟؟؟/
این جواب اون همه دعاییب ود که به درگاهت کردم. اگه اینجوری پس بهتر دیگه من واسه کسی دعا نکنم.
پتو رو می کشم رو سرم و به هر چی اعتقاد و باور و فرهنگ و مساله های کوچیک و بزرگ و ماجراهای ریز و درشتی که داره دور و برم اتفاق می افته خاتمه میدم.
خدایا می خوام رک بهت بگم که دیگه حالم از این دنیایی که منو انداختی توش بهم می خوره.
حالم از آدماش از ابلیسایی که فقط شبیه آدمن.
از آدمایی که عاشقا رو سلاخی میکنن و خونشونو میمکن بهم می خوره.
حالم از وجود مشکل بهم میخوره.
حالم از دلیل و استدلال بهم می خوره.
از اینکه بخوای چیزی رو واسه کسی توضیح بدی. مگه غیر از اینه که بزرگترین دلیل برای انجام هر کاری اینه که خود شخص دوست داشته انجامش بده.
چقدر باید مواظب باشم که به تلیج قبای فلانی و فلانی و فلانی بر نخوره. اون یکی ناراحت نشه . فلانی گردنه من حق داره.
پس خودم چی. خودم گردن خودم حق ندارم. خودم واسه خودم و دنیام زحمت نکشیدم.
بسسسسسسسسسسسسسه.
دیگه بسسسه. دیگه تحمل ندارم ببینم آدما رو واسه اینکه فقط دنبال یه قطره محبت و عشق رفتن مواخذه و محاکمه می کنن.
مگه من چی خواستم. مگه اون چی خواسته.
از اعتراض کردنایی که زود فراموش می شن و بعدش کک هیچ کس نمی گزه خسته ام.
تو . توی لعنتی که داری اینا رو می خونی چرا صدات در نمیاد. مگه تو اینا رو ندیدی. مگه تو دیشب پتو رو نکشیدی رو سرتو زدی زیر گریه.
مگه این تو نبودی که میگفتی دیگه از همه چی به تنگ اومدی.
می گم همه چیز. همه چیز
خدیا من چرا باید یه خط در میون زندگی کنم.
چرا؟؟؟
آهای تو. تو که خوب می دونی واسه چی دارم اینا رو می گم.
خوب میدونی دارم راجع به کی و چی باهات حرف میزنم.
دیروز یه نفر دیگه رو هم سلاخی کردن.
دیروز یه دل دیگه شکست و صداش تا دم در اتاق من و تو اومد. ولی ما خودمونو زدیم به نفهمی.
من دیگه از دست تو و بی تفاوتی هات هم خسته شدم.
دست از سرم بردار.
برو. برو و رد پای رویا هاتو تو فیلمایی که میبینی دنبال کن.
برو . تو لیاقتت همونه که تا ابد حسرت لحظه ای رو بخوری که باید انتخاب میکردی.
تو: هیچ وقت نخواستی یه زندگی معمولی داشته باشی؟؟؟
من: اون دیگه چه مزخرفیه

استیصال

2006-02-21T01:45:00.001-08:00

همه ی مشکلات از اونجایی شروع شد که نخواستیم باور کنیم همه چیز همون جوری که باید باشه آخه اینجا دنیاس .
و گرنه اسمشو می ذاشتن بهشت نه. اینجوری بیشترم بهش میومد. اما اینجا بهشت نیست واسه همین دلیل ساده هم اسمشو نذاشتن بهشت.
همه ی چیز از اونجایی شروع شد که فکر کردیم باید چیزای قشنگی هم وجود داشته باشن ولی .....!!!؟؟؟
خدا که بیخود نمیاد بگه برید اینجا اگه کارتون درست بود میفرستمتون بهشت. جایزه رو واسه کار سخت به آدم میدن .واسه آب خوردن که به آدما جایزه نمی دن
اما ........اما................اما..........اما...........
ما نصف عمرمونو با این اما ها هدر می کنیم.
چرا... چرا..چرا........چرا...............چرا............چرا.........
نصف دیگشم با این چراها!!!
هیچ انگیزه ای واسم نمونده. هیچی.
هیچ انگیزه ای به هیچی.
من نخواستم رساله بنویسم که دنیا و آدماشو بکوبم .
حتی نخواستم ادای آدمای نیهیل رو در بیارم.
ولی........
ولی اینجا اصلا حال من خوب نیست.
خیلی وقته و احساس می کنم که هیچ چیزی هم نمی تونه منو بهتر کنه.
تو هم میتونی با اتفاقات کوچیکی که خودت گاهی تو ذهنت خیلی بزرگشون میکنی که یه کم از رکود زندگیتو بگیره میتونی با همونا خوش باشی

This is really happening , I swear ,
this is really hapenning but you just wanna take the money and run....
this is really happening now , upstairs of our hauses,
This is really HAPPENING....

استیصال

2006-02-21T01:45:00.000-08:00

چاه

2006-02-17T10:27:00.000-08:00

وفور عادت در امتداد یک لحظه
تباهی تغییر
علت عام هر چه معلول
و تیغ تردید بر گلوی استدلال های خودساخته
همه می دانند که همه چیز از همان اول دروغ بود
آری پدر به من دروغ گفت
و مادر با لالایی تلخ خود به من خوابی تاریک هدیه کرد
حالا تو بگو
تو که سرخوشی بگو
تو که می دانی بگو
که کجا حدود حس تو از سیم خاردارهای منطق فرا تر رفت
بگو شاید غریبه ای مثل من دیگر گم نشود
گم شدن در این شهر یعنی مرگ آنی تدریجی
سمفونی سکوت احمقانه همیشه در مسافت ارتباط من و تو جاری است
و تو
با آن مردمک های منجمد کمر به قتل عام حقیقت در نگاه من بسته ای
چه کسی غرامت شمعدانی پایمال شده در پس زمینه ی ذهنم را خواهد پرداخت
چه کسی آن باران های نباریده را به پس خواهد داد

تقصیر من نبود

2006-02-14T01:07:00.000-08:00

من داشتم راه خودمو می رفتم.
به خدا تقصیر من نبود
تقصیر چشمای تو بود
*********** ************ *********** ************
همه چیزآروم بود . تا اینکه کیسه ی سیبا پاره شد و سیبای تو ریختن زمین.بعدشم دل من.
*********** ************ ************* **********
لعنت به هر چی شعله زرد نذری
********* *********** ************** ***********
یادمه دو تا چادر گلدار داشتی. یکیش گلای قرمز داشت اون یکی هم گلای سبز.
اون روز من فقط یه چادر دیدم و چند تا گل قرمز بعدش دیگه هیچی.
********** ************ **************** ***********
یادت رفت بهم بگی که تو هم منو دیدی.
******** ************ *********** ***********
شیشه ی اتاقتو من شکستم. صدای گریه هاتو شنیدم
******** *********** *********** ***********
از اون روز تا حالا هر پنجشنبه بارون اومده.

.

این ولنتاین حالمو به هم میزنه....

2006-02-13T12:44:00.000-08:00

آخ که چقدر حالم از این ولنتاین به هم می خوره.
مزخرف ترین عیدیه که تا حالا دیدم.
آشغال. چرت
اینکه یه دفعه ای توی یه روز به شکل تهوع آوری رمانتیک بشی آه ه ه ه ه ه ه ه.حالم بهم خورد
حتی نوشتن در بارشم آزارم میده..
*************** ******************* ********************
من سردی اون آهی ام که دیشب کشیدی.
من همون اشکی ام که دیشب یواشکی از گوشه ی چشمت بی صدا افتاد پایین.
من همون بغضی ام که دیروز غروب چنگ زده بود به گلوت
من همون سکوتی ام که دیشب تو اتاقت می شنویدیش.
من همون نگاهی ام که زود دزدیدیش.
آره.
من همون غریبی ام که چند شب پیش حس کردی.
نه اشتباه نکردی من همون حسرتم.
همون حرف نگفته ام که زیر دست و پای زبونت له شد.
من همون تصمیمی ام که هیچ وقت نگرفتیش.
آره . من اعتمادی ام که هیچ وقت لمسش نکردی.
منو ببین.
***************** ***************** *****************
ثانیه های تهوع آور
سکوت تهوع آور
و حرکات مهوع اجسام معمول
تهوع در این شهر دیگر چیز تازه ای نیست
انگار گره اش زده اند به نگاه من و تو
و هر از گاهی چشمی بسته می شود
و مردی تفاله های رکود را کنار ذهنی مچاله قی می کند
بوی سکون پراکنده در هوای اتاق انگار دستی در گلویم است
و من مدتهاست که از
اصوات اصلی
حروف حفظی
کلمات کوکی و
کدهای انسانی فراری ام
و کسی به من نگفت:
همان بهتر که در چرخه ی تکرار گم شوم تا اینکه لای پره های تغییر تکه تکه گردم

.........
.........
........
پنجره ها مانند چشمهایی دریده مرا می بلعند
دیروز در خیابان ها ی شهر من در حجم دروغ های این مردمان دست و پا می زدم
و تهوع هر گوشه بر دیوار ها آویخته بود
ما خدایانمان راجایی میان اسکناس های نو پنهان کردیم
اما این قصه برایشان شیرین تر است
عاشقی جان داد
عارفی سوخت
کودکی گریخت
دیوانه ای گریست
و پدر کتاب هایش را به سمساری دوره گر فروخت
و روزنامه ی عصر زمادی بود بر وجدان مجروح او
شکایت های تکراری تازه از تکراری کهنه
و فریاد های بی صدای کودکی که لال بود
من فقط درون چاهی فریاد میکشم به رسم عادت
من فقط فریاد می کشم
که
آی ی ی ی ی
اینجا حال همه ی ما زیاد خوب نیست
اینجا روز ها از صدقه ی سر مردمانمان از شب ها تیره و تار تر است
اینجا همه ی کوچه هایمان به بن بست رسیده
اما شما باور نکنید که من فقط کودکی خواب آلوده ام
اینجا دیگر ملک هزار هزار ملت است و هر کسی را زبان خودش
اینجا مردم گلدان های شمعدانی شان را می شکنند و سپس دور می اندازند و اسمش را می گذارند قضا
که بلاست این گونه بودن
اینجا خدا در میان امواج رادیو و خطوط هوایی سر گردان است
اینجا ما جلادانمان را فرشته ی نجات می نامیم
انجا همه چیز وارونه گشته یا شاید ما را از سقف زندگی آویزان کرده اند
اینجا نسل اعتماد منقرض گشته
همین است که می گویم شما باور نکنید
زیاده عرضی نیست فقط اینکه اگر هوس بلاد ما به سرتان زد
آن را از سر بیرون کنید
.......
...............
راستی برایمان قرص های ضد تهوع هم بفرستید
...
اینجا شهر ماست
.. 84/11/23خودم

جوابیه من به فروغ فرخ زاد

2006-02-09T00:53:00.000-08:00

کسی نمی آید من و تو فقط خواب دیده ایم
کسی نمی آید من و تو فقط دوباره اسیر توهم قرص های مسکن شده ایم
کسی نمی آید
کسی نمی آید تا به من سهمی از باران بدهد
کسی نمی آید که با او تا صبح از راز شمعدانی سرخ مادر بگوییم
کسی نمی آید من فقط خواب دیده ام
کسی نمی آید من فقط چند لحظه حقیقت را تنفس کردم و تشنج کردم و چشمانم کج رفت
من دوباره در عمق آبی مصنوعی اتاقم چند ماهی قرمز دیدم
کسی نمی آید تو باز به باغ کودکی ات بر گشته ای
کسی نمی آید و من باز فردا از نو این تکرار کهنه را شروع می کنم
من باز فردا به مدرسه می روم
روی نیمکت چوبی سفت
کنار محمد و پشت میزی که از اشعار از هم گسیخته ی من سیاه گشته
و در برابر قلبی زخمی که هادی روی تخته ی سیاه کلاس کشیده
می نشینم و
چشم به دیوار وصله و پینه می کنم
و دوباره معلم با کت خاکستری کهنه و چشمانی بدون مردمک سراسیمه وارد می شود
و دوباره از نو من
به گورستان دائمی رویا های تر و تازه
به کشتارگاه احساسات ممنوعه
و به قربانگاه عشقی درمانده با قدم هایی پوک و تو خالی و به عادت باز می گردم
من به خانه باز می گردم
من می خورم به عادت
من می نوشم به عادت
من می خروشم به عادت
من به این زندگی یک خط در میان خو کرده ام
همچنان که پدر
همچنان که مادر
همچنان که هادی
همچنان که محمد
همچنان که تو
من هر شب با صدای گریه های دختر همسایه به خاوب های شیرین فرو می روم
کوچه سرد بود
کوچه سرد است
کوچه سرد خواهد بود
من رفتم
من می روم
من خواهم رفت
پشت در اتاق من احساس در نوبت ایستاده
و عشق را پدر از ترس کثیف شدن در گنجه زندانی کرد
کسی نمی آید ما فقط خواب دیده ایم
بسامد صدای احساس هنوز برای گوش های ما بالا ست
و حنجره های ما برای خواندن ترانه های عاشقانه زیادی پایین است
کسی نمی آید تا دست من را بگیرد که در بازار روز گم نشوم
من فقط خواب دیده ام
من فقط خواب دیده ام
84/11/19 خودم
**** ***** ***** ***** ***** ***** *****
نقش بر دیوار من چه میبینم
قصه ایست انگار آنچه می بینم
قصه ی کودکی که بزرگ شد و ذهنی که زخمی گشت
آنچه می گویم آنی است که نسیت و می بایست بودن
وآنچه نمی گویم آنی است که هست و بودن نمی بایست
کودکان در رگهای این شهر در جریانند و کسی به ایشان نگفت که روزی ورید این شهر خواهد گسیخت و آنان هجوم حقیقت بر صورت پدرانشان خواهند بود
روی تخته ی سیاه کلاس کودکی با اشک هایش نوشت: من چای تلخ می نوشم هر شب
و پدر سر گردان به دنبال سیگار گمشده اش بود وقتی تفاله ی جویده ی آن در اتاق من نفس های آخر را می کشید
ناله ی سنگ فرش های خیابان را کسی نشنید
و اشک های کوچه کفشهای کسی را خیس نکرد
حتی فیلسوف شهرمان برق حقیقت را در چشمان کودک همسایه ندید
جراحتی خیس که به استخوان رسید
و خوابی که در شب گم می شد
آری مادر ندانست که هر شب به تعداد سایه های شوم در خوابهای من افزوده می شود
آری اینگونه کودکان در پس اشک هایشان قد می کشند
و دایره ی لغات از تکرار و اجبار خالی می گردد برایمان
و سرانجام روزی که ما را بیگانگان لال خواندند
نقش بر دیوار های این شهر من داستان کودکانی را می خوانم که سر هایشان به سقف آسمان خورد
نقش بر دیوار های این شهر شما انبوهی از هیچ می بینید
نقش بر دیوار های این شهر شما به کتیبه های نا نوشته می نگرید و هر شب شما از وزن استیصال بر شانه هایتان به خواب می روید
84/11/15 خودم

بوی خون میاد؟؟؟؟؟

2006-02-09T00:43:00.000-08:00

از تبار یاس
از امتداد صبر
و خونی در کربلا جاری گشت سر چشمه اش کوفه بود
ابر مردی که بر تاریخ پاشید
و زین گونه صفحات کتاب تاریخ سرخ جاودانه گشت
شولایی از جنس نور که خدا بر تن آزادگی پوشاند
و چه سرخ دستاری بر میانه ی عشق
زین گونه مسلخ عاشق بستر گرم آزادی گشت
امروز از آن قامت سرو گونه مانده کالبدی نیمه جان
و حلقه ی مشتی کفتار گرد آن پیکره ی عریان
و روزی شاید موهبت جاودانگی کفر گردد تکه های ایمان
امروز همه ی دنیا اهل کو فه اند
همه جا کربلا گشته
و همه چیز بوی خون عاشق می دهد.

خدایا : من فقط دلم گرفته منو ببخش...

2006-02-05T13:43:00.000-08:00

کی بود صدا زد که بیا و آپ کن.
واسه چی آپ کنم. ؟

دلت واسم سوخت یا از زوره بیکاری یه چیزی مجبورت کرد که اینو بهم بگی؟ که یه چیزی گفته باشی تا متهمت نکنم که فراموشم کردی.
می بینی بازم دارم حرفای تکراری میزنم. همین سه چهار خطی که نوشتم ببین چه جوری کسلت کرده .ببین داری تو دلت می گی: اینجا هم چیز به درد بخوری ننوشته.
دیگه خسته شدم . از حرفای خودم. از فریادی که به هیچ جا نرسید.
دیگه حرفام تکراری شدن. می فهمی .تکراری. شاید واسه همینه که به خودت زحمته یه کامنت گذاشتنو نمی دی؟ چون حرفام هیچ چیزیو توی تو بیدار نمی کنه. تحریکت نمی کنه که تو هم حرف بزنی.
من دیگه واسه ی همه و بیشتر از همه خودم خیلی تکراری شدم. میفهمی ؟ تکراری.
تکراری تکراری تکراری تکراری تکراری تکراری تکراری
دیگه از دسته خودم خسته شدم. .نمی دونم تا حالا شده از دسته خودت خسته شی و بخوای بساطتو جمع جور کنی ولی نتونی چون اینجا تنها امیدته(چه امید احمقانه و دلخوش کنکی) آره؟
می بینی بازم دارم تکراری می نویسم. بازم خسته ات کردم.
بازم می خوای زود تر صفحه رو خارج کنی و از شر منو آیه های یائسی که می خونم خلاص شی. واسه چی؟ مگه خودت کم بد بختی داری که ماله منم باید اضافه شه بهش؟ مگر اینکه بیام حرفای دل تو رو بزنم که اونموقع دیگه ول کن نیستی؟
من خیلی خسته ام. اگه واقعا تا حالا همچین حسی داشتی باید بهم بگی. هر کی هستی باید بگی شبایی توی زندگیت بودن که احساس کردی تحمل این همه سیاهی و بن بستی رو که باهاش رو برو شدی نداری.
باید بگی اگه روزایی بودن که احساس کردی توی این دنیا تک افتادی و هر کی از راه میرسه یه تنه بهت میزنه
باید واسم آف بذاری یا کامنت و یا هر زهر مار دیگه ای که فکر نکنم ککتم نمی گزه؟
میبینی بازم تکراری بود
.
زود باش. این وب رو خارجش کن. یه صفحه ی دیگه رو باز کن. برو بد بختیای یکی دیگرو بخون که حد اقل یه درد مشترک باهاش داشته باشی. من زیادی واست بچه ام. زیادی گنگ و نا مفهومم.و کسل کننده.
یه جا خوندم وبلاگ نویسا آدمای بد بخت و عقده ای هستن. که دارن وقت خودشون و دیگرانو تلف می کنن. خوب میدونی اولش خیلی عصبانی شدم . اما کم کم دارم در مورد خودم به صحت این قضیه پی می برم.
ادبی بنویسم یا عامیانه. لفظ قلم یا خودمونی. شعر بنویسم یا نثر. احساسی بنویسم یا خشن . که تو خوشت بیاد. که راحت تر بفهمی. که بهتر درکم کنی. که متهمم نکنی .
که تو حال کنی. می دونی من هر جوری که تو بخوای می تونم همون جوری بنویسم اما..... تکلیف درد این وسط چی میشه؟؟؟
اه ه لعنتی بازم تکراری شد
من دیگه فقط بلدم خیره زل بزنم به دیوار به نیمکت توی کلاس و به بقیه. اونقدر که ناثیر آشوبنده ی سکوتم رو وقتی میان و بهم میگن : هی بابا چت شده مگه کشتیات غرق شده می تونم تو صورتشون ببینم.
اونا ناراضی ان که چرا باید همیشه الکی خوش باشن و یه کی مثله من فقط چون دلیلی واسه شاد بودن نداره بینشون و با نگاه خیره اش عصبیشون کنه.
خدایا من دلم پره.
خدایا من عاشق بودم منتها عشق من شبیه عشقای توی کتابای م.مودب پور نبود. منتها عشق من توش چشم و ابرو و کمر باریک نداشت.
عشق من توش عشوه و کرشمه نبود.
من آدمی نبودم که توی راه برگشتن از مدرسه 1000 بار عاشق شم به تعداد کمرای باریک و چشمای وحشی.
خدایا می دونم این حرفا به درد سن من نمی خوره. می دونم حالا واسم زوده.می دونم من خیلی چیزا رو ندیدم.
اما دلم پره. باید بی هیچ ترسی از قضاوت کسایی که اینا رو می خونن حتی اگه برادر بزرگم باشه فقط بگم.
خدایا من کمتر از آدمایی بودم که هر کثافت کاری رو به اسم عشق و دوست داشتن به خورد وجدانشون میدادن.
خدایا من کمتر از آدمایی بودم که محبت و عشق رو توی یه نگاه هرزه پیدا می کردن پی عشقشونو توی پایین تنه ی یار گرامی می گرفتن.
خدایا من اگه بچه باشم من اگه احمق باشم من اگه فسقلی و فنچ باشم واسه این حرفا من اگه غوره نشده مویز شده باشم ولی سگم شرف داره به اونا یی که با یه خنده و با یه کرشمه ی کثیف و یه کمر باریک و یه چشم رنگی (به قول ناهید) شبا فکر می کردن عاشقن .
خدایا من اگه دارم مزخرف می گم یا کفر تو باید منو ببخشی چون من عمرا اگه به این زودی متوجه حکمت کارای تو بشم.
من نه الان نه 40 سال دیگه ام نمی فهمم چرا یکی که دلش پاکه شبا از گشنگی باید خون بالا بیاره یکی که از کفتارم لجن تره از زور سیری بالا باره و قهقهه بزنه.
من عقلم فقط قدر چیزایی که میبینم و میشنوم قد میده. خمیره ی من زیاد لگد نخورده که کار درست تر از این حرفا باشم
خدایا منو داری امتحان میکنی؟ من شاگرد رفوزه و تنبل کلاستم. اونوقت ازم اینجوری امتحان می گیری؟ من ورقه رو دستم ندادی می دونم و می دونی رو فوزه می شم خدایا انقدر ازمون امتحان می گیری که دیگه اصلا فرصت یاد گرفتن پیدا نمی کنیم..
خدایا والا من نه سر تو منت میذارم نه سر بابام نه سر خودم
خدایا تو اون بالا نشستی نمیشه یه دیقه بیای این پایین اینا دارن جر زنی میکنن به جون خودم
خدایا من نه با یه نگاه نه با یه خنده نه با یه قطره از آتیش هوسی که تو وجود هممون گذاشتی و گفتی بهش بی اعتنا باشید نه با دیدن زنجیر زلف یار گرامی نه.. نه.. نه .. من با این چیزا عاشق نشدم.
خدایا من هیچ عشقی رو به کثافت نکشیدم.
من رو هیچ درختی عکس قلب تیر خورده و دو تا قلب که دارن تو هم می لولن نکشیدم
خدایا من از همهی اونایی که می گن : ((عاشقت شدیم پس کو شماره)) کمترم.
خدایا من روو مصلحت و حمتش کم آوردم. دیگه نمی تونم چشمامو ببندم.
خدایا من نمی خوام دردایی رو که زیر بالشم زیر پتو و لای متکای خیس اشکم با گریه هام دفنشون کردم رو نبش قبر کنم. من فقط دلم گرفته.
اما دیگه اشکی تو چشمام باقی نمونده.
خدایا می دونم منو می بخشی که این حرفا رو زدم.
معلم همیشه بعد از یه مدتی زیاد به شاگردای تنبلش گیر نمیده. واسه ننوشتن مشق شب پیش فلکشون نمی کنه.
..

من دچار خفقانم خفقان

2006-01-30T05:25:00.000-08:00

و من لای کتاب هندسه دایره در دایره می کشیدم به شعاع بی نهایت و به مرکزی نامعلوم
و ابدیت را هاشور می زدم
وقتی معلم خرده کاغذ های دروغ را در دهان بچه ها فرو می کرد
من در میان ورق های کتاب هندسه به دنبال در خروجی می گشتم
در خیابان مردم گرسنه با سر هایی آویزان از گردن
زیر دست و پای پول له می شدند
وقتی در میدان اصلی شهر پاسبان ها خون دیوانه ای را سرمی کشیدند پدرم پا در خونابه ی جاری می گذاشت و نگران کفش های جدیدش بود
در میان جمعیت خواهرم کودکش را هزار بار سر راه گذاشت
مردی فریاد زد : آی خانم حواست کجاست؟؟؟
و برادرم در میان کتابهایش آینده را بی صدا می جوید !!!!
وقتی گدای خندان با چشمانی تو خالی وجدان عابران را له می کرد مادرم نگران اجاق گاز بود که مبادا خون کودکی روی آن سر برود
و من نگران دغدغه های شیک و سر مایه داریم بودم و کفشهایم را از جای انگشتان کفاش کر و لال پاک می کردم
وقتی بکارت دختری بر تن بچه کفتار های شیک پوش گوشت می شد
و شب که من به کابوس هایم پناه می بردم سرما مستی از سر پدرانم می پراند و آنها تازه به یاد معصومیتی می افتادند که ظهر پس از صرف نهار لگد کرده بودند
و من به این فکر می کردم که فردا چقدر سیاه تر خواهد بود؟؟؟؟؟
وقتی من گناه را لا جرعه سر می کشیدم
غافل از اینکه پشت حیاط خانه مان در کوچه مردی دست بر دیوار خانه می کشد و حسرت را پای جوی عق می زند!!!!
و سربازی را دیدم کنار پاسگاه با تفنگی خالی از گلوله پر از اطمینان می رفت و می آمد
و هر بار در پس هر لایه ی ذهنش صدای هلهله و پایکوبی زنان می آمد
بی قرار به دنبال بلیطی یکسره تا سرنوشتی که دو سال در انتظارش پشت دار قالی رج می زد
و من لی لی کنان در کوچه های جوانی عشق را روی چادری گلدار دستمالی می کردم
وقتی معلم پرسید آرایه ی این جمله چیست ؟؟ بی اختیار گفتم : آقا اجازه؟
واج آرایی سوار بر ((س)) سیاهی/ سرما/ سایه/ سکوت
و من همچنان لا به لای ورق های کتابم به دنبال راه فرار می گردم
اما این بار دایره ها در شومینه ی خانه مان می سوزند و زیر دستم کتاب تاریخ باز است
راستی امروز تاریخ از دستم در می رفت
پرسیدم امروز چندمین روز است و برادرم صورتم را بلعید
فهمیدم مدت زیادی نیست که دیگر با صدای زنگ تلفنی تا چند خیابان آنورتر و چند کوچه بالاتر و چند قدم به سمت راست و چپ پرواز نمی کنم
شاید کرایه ها گران شده
آری
امروز قیمت عشق و حقیقت و صداقت را از رادیو اعلام کردند
در بازار پی چند کیلو عشق و چند مثقال ابدیت بودم
کاسبی گفت: از این ها خیلی وقت است که دیگر نمی آوریم
انتهای بازار کوپن دوستی می دادند
جوانک دست فروش در حلبی اشک های نیمه شب دختر همسایه را می سوزاند و خود را گرم می کرد
و من باز هم به دنبال در خروجی می گشتم
دستگیره را فشردم
تصویر سیاه می شود
پایان
من از خواب بیدار میشوم
84/10/24 خودم

تسلسل ابدی

2006-01-29T04:27:00.000-08:00

من دارم بزرگ می شم .میدونستی؟
کم کم دارم یاد می گیرم چه جوری باید بود یعنی اصلا مجبورم یاد بگیرم.
یواش یواش دارم دروغ گفتنو یاد می گیرم.
مثه بقیه که یاد گرفتن. مثله پدر و مادرامون. من کسی رو محکوم نمی کنم .چون مگه من کیم که بخوام تو همچین جایگاهی باشم که تایید یا نفی کنم. من فقط یه بچه ی 16 سالم که داره به قول اینا دوره ی بلوغو رد می کنه. یه پسر بچه ی لوس که تازه پشت لبش سبز شده. که با دو تا تو سری خوردن از باباش یا هر کس دیگه آدم میشه.
من دارم فوت و فن کار رو یاد می گیرم.
دارم یاد می گیرم اینجا اگه بخوام بیشتر ازاینا دووم بیارم باید چی کار کنم.
دارم یاد می گیرم چشمامو ببندم.
دارم یاد می گیرم چه جوری فقط نگاه کنم و بعدش رد شم .
دارم یاد می گیرم چه جوری فراموش کنم.
دارم تکرارو لا جرعه سر می کشم.
دارم یاد می گیرو چه جوری بزرگترین دروغای زندگیمو تو لحظه های کوچیک رقم بزنم.
کم کم باید راه بیفتم داره واسه من دیر می شه.
مثه دختری که دیگه داره می ترشه و باید زود تر بره خونه ی شوهر .
دارم یاد می گیرم که چه جوری دروغای بزرگ بگم به قیمت زندگیم.
دارم خورد شدن و دوباره سر هم شدن رو یاد می گیرم .درست مثل یه بشقاب چینی که از دستت میفته خورد می شه و بعد میدی واست بند بزنن.
نمی دونم شاید یه روزی که بزگتر شدم اومدم این حرفامو خونئم از خنده روده بر شم. که ای بابا منم چه قدر اسکول بودم که این چرت و پرتارو می نوشتم. آره دیگه اونموقع شدم یه دروغگوی بزرگ که هر طرفش نگاه می کنه یه عالمه دروغ و اعتماد کاغذی می بینه.
اونموقع اینا رو می خونم و مثلا می خندم به بچه بازیام. آره به حرفای قشنگی که روزای شیرین( یا تلخ ) بچگی می زدم.
آره منم یه روزی بزرگ می شم .شایذد یه دفعه چشم باز کردم دیدم دو رو برم 2 _3 تا بچه ی قد و نیم قد هست که مثلا مال منه. بچه هایی که ثمره ی یه دروغ بزرگن. چشم باز می کنم و می بینم کنار زنی هستم که بود و نبودش واسم تو فیری نمی کنه.
سر کاری میرم که مجبورم بشینم واسه کشتن ثانیه ها جدول حل کنم.
توی کیف سامسونتم پر از قبض و برگه ی در خواست وام هزار کوفت و زهرمار دیگس.
و من باید واسه خونه یه عالمه سر راه خرید کنم.
یا شایدم چشم باز کردم و خودمو گوشه ی خیا بونی دیدم که هر کی رد میشه یه نگاه چپ بهم می کنه زیر لب فحش میده پامو که رو زمینه ول شده له میکنه.
و من دارم در به در دنبال یه ذره پول می گردم که همه چیزو توی نشئگی اون مزخرفی که میزنم فراموش کنم.
یا شاید....... و هزار تا موقعیت دیگه
هیچ کدوکشون اون چیزی نبود که من بهش فکر می کردم و می خواستم.
تازه جالبش اینه که در هر صورت همهشون یه دروغن. دروغی که من به خودم گفتم یا مجبورم کردن.
زیادی مزخرف گفتم. آخه امروز حالم زیاد خوب نیست. نمی فهمم چی می گم.
لعنتی : من احتیاج به کمک دارم.
شاید تنها کسی که می تونه بهم کمک خودمم. .......
نمی دونم آخرش سر از کجا در میارم.
انگار یه سر پایینی که من همی جوری دارم به سمت پایین سر می خورم .
آخرش سر از نا کجا آبتد در می ارم .
خدا رو دیگه نمی بینم یا نه؟

... خواهر خودم

2006-01-27T13:20:00.000-08:00

نمی دونم شاید دارم جواب یه نامه ی سر گشاده رو با یه نامه ی سر گشاده ی دیگه میدم:
بهش گفتم :گفتم هیچ وقت نتونستم حرفمو بزنم تا آخر
همیشه ما آدما اسیر قضاوت اشتباه می شیم.
ناهید فکر کردی من دل ندارم. مگه من چمه؟ چی کار کردم که فکر کردی انقدر سنگم.
از خودم بدم اومد وقتی دیدم تونستم انقدر عوضی باشم.
همیشه دوست داشتم یه خواهر داشتم که سرمو بذارم رو شونش.
اما آدم بعضی آرزو ها رو به گور می بره.
اینو اونشب به نیت تو نوشتم: بخون
خدایا می بینی دیگر کسی حرفم را باور نمی فهمد
یا اگر می فهمد باور نمی کند.
خدایا دیدی یکبار دیگر از پس کیلومترها فاصله دوباره آن اندوه بر دلم خیمه زد.
***خدایا می بینی دیگر زبانمان کفاف حرفهایمان را نمی دهد****
خدایا می بینی با دنیایت چه کار کرده ایم
دیگر کسی به چشم هایش هم اعتمادی ندارد به گوش هایش هم
خدایا من این دنیایت را نمی خواهم : که همه برای دوست داشتن دلیل و استدلال می خواهند
*** انگار حساب دو دو تا چهار تاست***
نه : حساب حساب ما آدمهاست
*** خدایا می بینی به هر کس می گویم دوستت دارم می خندد به من به حرفهایم به دنیایم به دروغ بزرگی که گفته ام***
*** خدایا می بینی من به بنده ات که فرسخ ها با من فاصله دارد نه اسمم را می داند نه خانه ام را می شناسد نه حتی می داند من کجایم می گویم دوستت دارم و بنده ات گریه می کند برای اعتمادی که از دست رفته****
خدایا می بینی هنوز شب ها برای بندگانت گریه می کنم و صبح دوباره فرامو ششان می کنم
خدایا چرا دستم به کسی نمی رسد
خدایا ** دختری را که شب ها تا صبح اتاقش را از پس پرده ی خیس اشکهایش می بیند می بینی؟؟؟ خدایا من آدمهایی را می بینم که از طا قت و صبرشان دل سنگ آب می شود
خدایا من آدمهایی را می شناسم که دلشان به اندازه ی آسمانت وسعت دارد
نمی دانم آسمانت شرم نمی کند از این همه غرور
خدایا می دانی دوست دارم روبرویت بنشینم : سرم را روی شانه هایت بگذارم و بگریم برای بندگانت برای خودم برای دختر معصومی که از صداقتش به خاک افتا ده ام
برای عشقم که ازمن گرفتی
برای دختری که دوستش داشتم برای پسری که عاشقش بودم
برای دختری که می فهمید ولی تنها بود برای عشق بی عاشقی که گوشه ای دارد نفس های آخر را می کشد
و برای اعتمادی که نابود شد....

(برای ناهید خواهر عزیزم که خدا فقط می دونه چقدر دوسش دارم فقط خدا میدونه)

بن بست

2006-01-22T00:31:00.000-08:00

من دیگه هیچی ندارم به شما ها بگم.
هر جوری دلتون می خواد راجع بهم فکر کنین.
می دونم همتون فقط قضاوت می کنید.
منو با قضاوتتون سلاخی می کنید.
من یه بار دیگه به بن بست رسیدم.

شما ها راجع به من شاید هیچی نمی دونین.
اما می تونستین بفهمین.
اگه فقط یه لحظه از اون کرسی لعنتی قضاوتتون پایین می اومدین فقط یه لحظه منو اونی که هستم می دیدید.من دیگه چیزی ندارم بگم.چون شما حرف منو نمی فهمین.شایدم می فهمینو من دارم اشتباه می کنم.
من بازم می نویسم اما ایندفعه دیگه واسه خودم .این دفعه دیگه امید ندارم بفهمین.

من می نوسیم ولی از روی عادت.
چون واسه کی بنویسم واسه کسایی که انگار دارم با هاشون به یه زبون دیگه حرف می زنم و خیره نگاهم می کنن؟؟؟؟؟؟؟؟.

هیچ کس

2006-01-18T06:14:00.000-08:00

سلام
یه سلام دیگه.
از طرف من.تو منو می شناسی.
من بلد نستم گریه کنم.لا قل زیاد باند نمی تونم گریه کنم.
نمی تونم. این بغض لعنتی نمی شکنه.باور کن نمی شکنه.
آهای تویی که داری اینا رو می خونی: تو می دونی من به کمک احتیاج دارم .آره ؟
من دیگه ظرفیته اینهمه حقیقت رو ندارم.
ببین من نمی دونم تو چی حس می کنی.
اما خودمو وقتی تو آیینه نگاه می کنم نمیشناسم.اونموفقع توی هر قدمم یه عالمه امید بود. پر از شوق.پر از عشق.عشق به زندگیم.همه چیز یه جور دیگه بود.
اما الان اگه بگم رو همه چی گرد مرگ پاشیدن باور غلو نکردم.من خسته ام.
می دونی این حسه زیاد خوبی نسیت.
یه کم احساس گناه .یه کم احساس حق به جانب بودن.
من هنوزم نتونستم بفهمم که کی راست میگه.
شک دارم.که دغدغه هام شاید خیلی بیش از حد شیک و سر مایه دارین.شاید باید کلاهمو بندازم هوا
من مگه چی خواستم چی.؟تو که می گی منو می شناسی بگو من چی خوام.
من فقط یه کم همش یه کم صداقت خواستم .یه کم امید خواستم .
یه کم محبت خواستم.
آره محبتو گدایی کردم اما نه.چون قیمتشو دونستم .هر چی داشتم واسش دادم.
من کمک می خوام اما هیچ کس حا ضر نمی شه زندگی آرومشو واسه من بهم بریزه.
.توقع بی جاییه.حرفای بچگونه و ایده آلستی دیگه بسه. ما داریم تو دنیای واقعی زندگی می کنیم. دنیا یی که من می بینم از حرفا توش خبری نیست.

GAME OVER

2006-01-13T22:55:00.000-08:00

می خندم.می خندم و تو دود غلیظ سیگار فردای مبهم خودمو می بینم.فردای مه آلود و مبهم شما رو.
چشمام می سوزه و یه قطره اشک از گو شه ی چشمم میفته.
نه گریه میکنم؟؟؟ فکر کنم مال دود سیگاره.
از موقعی که واسه آدمای اطرافم و درداشون گریه می کردم خیلی گذشته.
الان وضع فرق کرده.
یاد شما میفتم.یاد بابام میفتم.یاد مامانم.برادرام.دوستام.یادم میفته ازم خواسته شده تا خوب باشم.صبر کنم.ازم خواسته شده اعتماد کنم.ازم خواسته شده زیاد دنبال چیزی هویتی مفهومی حقیقتی این ور اون ور نگردم.
یادم میفته که باید ببینم و فراموش کنم.
یادم میفته که باید اشکای یه نفرو ببینم و بی تفاوت از کنارش بگذرم.
یادم میفته باید دوست داشتنو فراموش کنم.
یادم میفته باید آرامش رو فراموش کنم.
یادم میفته باید باید منتظر کابوس باشم.یادم میفته که تو هم واسه خودت یه کابوسایی داری که من نمی فهمم یا نمی خوام بفهمم.
یادم میفته باید صبر کرد صبر کرد صبر کرد.
حللقه های دود هر چی بالاتر میدن کمرنگ تر میشن.اونقدر با لا میرن که دیگه محو میشن.
ای کاش میشد منم محو شم.تو هم همینطور.
ازتون خواهش می کنم که زحمت یه کامنت گذاشتنو به خودتون بدین.حتی اگه گوشتون از این حرفا پره حتی اگه حرفی واسه گفتن ندارین.چون کامنتاتون با عث می شه کمتر احساس تنهایی بکنم.

exit>>>>>>>>>

2006-01-10T03:41:00.000-08:00

می خوام دیگه در اینجا رو تخته کنم. دیگه خسته شدم.می خوام دیگه ننویسم.
اگه ندیدمتون خداحافظ رو بیامرزه.اینم قفلش.
نمی دونم. یه دفه زد به سرم.
شاید دوباره بزنه بیام.شاید نتونم طاقت بیارم.نمی دونم.

روزی شاید

2006-01-09T04:37:00.000-08:00

دور شو ای سرگردان گرگ بیابان شو
درون زدم : مرا یارای تاب آوردن نبود
بیرون می زنم بالا تر می روم
مرا در درون جایی نبود : در میان ایستادم
درون زدگان بر من تنه میزدند و برون زدگان گریبانم را رها نکردند
رومی روم شدم
خورد شدن مدعای من اشک هایم شاهدی بر آن
تکه ای از من بر ندار که من پیوسته ام
قطره ای از من مخواه که من وابسته ام .مرا تمام نمی خواهی رهایم کن
بالا تر میروم تا ببینم :
چگونه این کمترین دو پایان خون یکدیگر می نوشند
محکمه ی من آن بالاست بر فراز سرتان
قضاوتتان میکنم
شما نیز مرا.
قهقهه هایم گوش آسمان را کر کرده.
بالا تر می روم
آنجا که شما را یارای دیدنم نیست ولی من نیک بر مسندم جای می گیرم
و من می بینمتان که چگونه شما پست ترین دو پایان با دشنه هایی پنهان در تاریکی به کمین نشسته اید
روزی شاید نزد شما آمدم
لیکن
نه در لباس قاضی که به نبردتان می آیم
روزی شاید پا بر جنازه هایتان نهادم
روزی شاید آب دهان بر مزارتان ریختم
روزی شاید کعبه های دروغینتان را ویران کردم
روزی شاید زاری تان و التماس هاتان مرا جاودانه ساخت
ای خوارترین دو پایان
که کابوس معصومان گشتید
روزی شاید از شما انتقام اشک های افلیج شهرمان را ستاندم.
ای سنگدلان خوک صفت که عصا از کور می گرفتید
روزی شاید بر شما شوریدم
روزی شاید زمین راضی به تحمل خون کثیفتان شد
باری شاید
روزی این شما سیاه جامگان از خدا مانده باشید که بر فراز پیکرم می گردید
و منقارهای نجس تان گوشت بر تنم نمی گذارند
شاید روزی شما گرد مرگ بر صورتم بپاشید
شاید روزی خون من از دانتان جاری باشد
ولی
سرانجامتان همان است
که روزی خون من در رگ هایتان باز ایستد
و
کالبد کثیفتان بر زمین خورد
روزی دگر بیاید و تاریکی رخت بر بندد
و شما نیز به دنبال آن.

زیر این سقف فیروزه ای که الان سفید شده

2006-01-08T07:39:00.000-08:00

تووی این مدت از راه وب گردی با خیلیا آشنا شدم.پای حرفاشون نشستم.پای درد دلاشون نشستم.
همشون شدن خواهر برادرای مجازی من.خیلی دوسشون دارم.بیشتر از خیلیای دیگه که هر روز و هر شب میبینمشون .
عاشقشونم.عاشق حرفاشون.عاشق درد دلشون.
با خوشحالیشون خوشحال میشم.با ناراحتیشون ناراحت میشم.بهشون امید میدم.ازشون امید میگیرم.
آره من عو ض شدم.حالا قلبم پر از دوست داشتن.حالا یه عالمه دلیل دارم واسه خندیدن و گریه کردن.
همتو ن رو دوست دارم.پونه و سبا و ناهید و سهیل و سما و آیدین و خیلیای دیگه.
درست نمی بینمتون ولی جاتون توی قلب کوچیک منه.همیشه به یادتون هستم.واستون دعا میکنم.
این واسه من یعنی زندگی.وقتی می بینم میشه دوست داشت.مسشه واسه یه نفر دیگه حتی یه بارم نددیدش گریه کنی.با عذاب کشیدنش عذاب بکشی.با خوشیش تو هم خوش باشی.
خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا.ممنونم ازت که نمردم این چیزا رو هم حس کردم.
شاید بهم بخندین چون ممکنه فکر کنین این حسا خیلی ساده تر از اونن که بخوام راجع بهشون اینطوری حرف بزنم اما واسه من خیلی بزرگن.
همتونو دوست دارم.هیچ وتق فراموشتون نمی کنم. بدون شما ها چی کار باید بکنم.از همتون ممنونم.

2006-01-05T23:26:00.000-08:00

دل ای دل دیوونه
کی قدرتو می دونه
برو فکر خودت باش
پر از گرگ زمونه
باز منتظر نشستی
آب میشی دستی دستی
*************
میدونم برادر .میدونم.سخته.خیلیم سخته.خیلی سخته که موقتا دلتو بندازی دور.
خیلی سخته که بخوای تا اطلاع ثانوی دنبال دلت نری.بی خیال همه چی بشی.
خیلی سخته واسه تو که یه روزی دم از عشق و هدف و معنا و عقیده و انسا نیت می زدی حالا بیای همه ی اینا رو بریزی دور چرا؟ چون اگه بخوای آلان با شرایطی که توش هستی بری دنبال اینا سرتو گوش تا گوش می برن برادر .دووم نمیاری عزیزم.من بره بودم.اما حالا دیگه گرگ بیابون شدم.
تو نمی فهمی.به خدا که نمی فهمی برادر یا خواهر خوبم نمیفهمی.نمی فهمی که من دارم چی می کشم.
منی که فکر می کردم می شه تو این دور و زمونه رفت دنبال اون چیزی که دوسش داری.یه قدم که تو راه برداشتم پر دیدم اگه بخوام ادامه بدم دووم نمی ارم.
ولی بر میگردم.دو باره.الان نه.شاید دو سه سال دیگه مثه قبل میشم و بر می گردم.
خیلی چیزا فهمیدم .چیزایی که اینجا جای گفتنش نیست.
فهمیدم خیلی هنوز مونده تا مرد شم.
تو هم باید اینو بفهمی .انقدرم نگو شرایط فرق میکنه.به خدا که بین من و تو قدر یه تار مو بیشتر فرق و فاصله و تفاوت وجود نداره.
با ید بفهمی که اگه یه روزی تو داشتی حرف خودتو میزدی و همه بهت میگفتن عزیزم این راهش نیست.این غلطه.و تو هی فکر می کردی و می گفتی: نه شما ها نمی فهمین.این دفعه فرق داره.شما ها درک نمی کنین. اون موقع این تو بودی که داشتی اشتباه می کردی.
برادر من خواهر خوب من باور کن من تو رو تویی رو که آلان داری اینا رو می خونی رو دوست دارم.خیلی بیشتر از کسایی که هر روز هزار بار می بینمشون ولی احساسی نسبت بهشون ندارم.
زندگی سخت تر از اون چیزیه که فکرشو بکنی.انتخاب با تو که چه جوری باشی.
هنوز خیلی مونده که به جاییت برسه که به همه ی دنیا فحش بدی.وقتی تنها می شی از دست آدماش گریه کنی.
نصیحتت نمی کنم.چون اون زمان که یکی این حرفارو بهم می زد می گفتم گوشم از این حرفا پره تا اینکه خودم طعم گس حرفاشو چشیدم.از تو هم انتظار ندارم از خوندن اینا خیلی متاثر و متحول بشی.ولی بدون مطمئن باش خودت یه روزی اینا رو با همه ی وجودت می فهمی.ممکنه اون موقع واسه فهمیدنشون خیلی دیر باشه.
نمی دونم .فعلا بهتر بری.بری و یه کم به من فحش بدی.یا بهم بخندی.اهمیتی نمیدم.دلم واست میسوزه.

صورت من

2006-01-03T23:19:00.000-08:00

این صورت تاریک من است.
صورت خورد شده ی من.صورت کبودم .صورتی که صورتکها عوض کرده.
صورتی که زخمها چشیده.صورت بچگانه ی من که زخم زبان های کوچک و بزرک را به چشم دیده.
صورتی که جلوی سر نوشت قرار دادمش.صورتی که بار ها خیس شد.
صورت من که کودکانه ترین تمنا ها را بی اجازه عریان در بابر عابران قرار می داد.
صورتی که حکم محکومیت من را به دنبال داشت .صورتی که هزار هزار قضاوت آنی را موجب می شد.
همه جا شنیدم که می گفتند دل پر ز درد است اما
چهره است که رسوایی را تاب می اورد. دل را چه به تحمل نیشخند های رهگذران.صورتم رفت.من بی صورتم.چهره ای نمانده که همه از رسوایی سفید شد.

تو هیچی نمیدونی

2006-01-03T07:34:00.000-08:00

آره.درسته.تو درست می گی مرد.من بد جوری هار شدم.وحشی شدم.آخه یکی گازم گرفته.نوش جونش.می دونی من الان تو این موووووود هستم.حالم از خودم بهم می خوره.حوصله خوددمو ندارم.دوس دارم زود تر کپه ی مرگمو بذارم که از شر این علی یا این ایلیاد راحت شم.خستم میکنه.می دونی این علی خیلی کسل کننده شده.خیلی.شاید تو بگی قبلا خیلی بهتر بود.اما عزیزم تو هیچی نمی دونی.نمی دونی چه بلایی سرم اومده.پیاز داغشو زیاد نمیکن برادر. اگه این جوری حالتو بهم می زنم می تونی بهم بگی.اون موقع سعی می کنم یه لطفی بهت بکنم و بیشتر این جوری باشم.ههههههههههه.مزخرفات.بالاخره یه روزی تموم میشه.میدونی وقتی اونقدر داغون باشی کهبخاطر خواب نخوابی.بخوابی چون دیگه حوصله ی فکرو خیال و نداری.بخوابی که از شر دنیا و بد بختیاش راحت شی.البته شاید فکر کنی حد اقل اینارو می دونی.می دونی این زمستون خیلی آشغال شده.خدا رو شکر.هر سال با زمستون دوره ی فلاکت منم شروع میشه.آره برادر یا خواهرعزیز یا کلا عزیز و غیر عزیز.ولی می خوام یه چیزیو هیچ وقت یادت نره :اینکه من الان هستم.من وضعم فلاکتباره پس هستم.آره.من هستم.دارم از بودنم لذت میبرم.الان دارم به تو می خندم.به خودم.به بابام.به مادرم.به برادرم.به همه ی دنیا.چون همه دوس داشتنین برادر یا خواهر عزیز. دوسسسست دارم.من درست الان به قول ناهید خاله ته فلاکتم.اما هستم.دارم درد میکشم.دارم عذاب می کشم.دارم استفراغ می کنم.دارم --------.زنده ام.می دونی خب این واقعا مهمه.که تو زنده ای و داری از فلاکت می رینی به خودت عزیزم.احساست چیه.الان.کسل کننده بود .به درک.چون برادر کسی واست کارت دعوت نفرستاده بود.اما اگه شما ها نباشین من چی کار می تونم بکنم.هیچی.من بدون شما ها هیچم.درست مثه یه هویج خوشگل که بودن و نبودنش واسه من توفیری نمیکنه.
من اینجااااااااااااام.بابا چرا انقدر احمق شدی.منو ببین.ببین منو.ببین دارم واست شکلک در میارم.من ضایع رو ببین تا بعدا بتونی افتخار کنی که آدمی به ضایعه و با هوشی من دیدی.
خودتو دست کم نگیر.تو هم هستی.تو باهوش تری.می دونم برادر یا خواهر عزیز بعضی موقع ها هم اینو به خودت میگی ولی زود بعدش میگی که نه من باهوش نیستم که بد تر خیلیم احمقم.اما عزیزم تو واقاع با هوشی.از بقیه که دور و برتو گرفتن خیلی باهوش تری.آره.ببین مثلا من وتقعا با هوشم .از تو هم باهوش ترم.ابلبته تو فکری میکنی که بر عکس من خیلیم اوسکولم.آره خب چون اوسکلا همیشه باهوش تره.البته باید دید این باهوش بودن اصلا به درد می خوره.واسه من فقط یه حسی که بهم اعتماد به نفس میده شایدم از نوع کاذبش.
کلا اینا اصلا مهم نیست .مهم اینه که آدم باشی.مثلا اون کارگر داغونی که بعضی موقع ها تو مسجد نزدیک مدرسه در حال گریه کردن میبینمش خیلی آدم.لا اقل از من بهتره.از تو هم بهتره.اصلا تو فکر کردی کی هستی.به جای این ادا ها سعی کن آدم باشی.عوضی نباش.می دونی منو تو خیلی نکبتیم اما خب یه کمی هم حق با ماس.آره..اینایی که واست گفتم داستان بود.داستان خودت.داستان خودم.اگه بازم بیای بقیشو واست تعریف می کنم. .

هی مرد!!!!

2006-01-03T00:39:00.000-08:00

هی عوضی!!این وظیفه ی تو نیست که بگی کی گناهکار .فهمیدی.حالا می تونی گورتو گم کنی و از محدوده ی من گم شی بیرون.
این کار تو نیست که صبح تا شب بگردی دنبال اینکه کی اشتباه کرده .
آره مرد.تو باید بری سراغ یه کار دیگه.
این کار تو نیست که بفهمی من چرا دارم این جوری حرف میزنم.اینو تو اون گوشای گندت فرو کن.
میدونی اگه به حرفم گوش نکنی من هیچ غلطی نمی تونم بکنم.آره.من ضعیف شدم مرد.تازه می تونی بیای منو بزنی.مثه خر ازت می خورم .اما نکبت گوش ببین چی میگم: اگه به حرفم گوش نکنی اون موقع ممکنه روی اون صورت قشنگت بالا بیارم.این جوری لا اقل صورتتو کثیف کردم.
چی؟چی میگی؟من؟من عوض شدم؟ آره ولی این چه ارتباطی میتونه به تو داشته باشه؟چرا همیشه باید مواظب باشم که مبادا جوری رفتار کنم حرف بزنم که تو بدت بیاد.
هی بچه میدونی تو نباید از اینجا بری چون من خیلی دوست دارم. اما عزیزم اگه می خوای بمونی باید آدم باشی.
ببینم منم که دارم ازت می خوام اون جوری که دوس دارم رفتار کنه.اااه.لعنت.منم که شدم یه آشغالی مثه نو.
اصلا میدونی همه دارن شبیه هم میشن.اینو از من یادت بمونه.همه مثه هم حرف میزنن.مثه هم رفتار میکنن.مثه هم قضاوت میکنن...

2006-01-01T01:27:00.000-08:00

من هستم اینجا کوری منو نمی بینی الاااااااااااااغ

2005-12-31T23:09:00.000-08:00

رفت.دوسش داشتم ولی رفت.نا خواسته رفت.اونم دوسم داشت. اما خوب رفت.یه عالمه با هم گریه کردیم و یه عالمه هم خندیدیم اما ....خب رفت دیگه چیکار کنم.گریه هامم کردم.اما دیگه واسه چی باید افسوس بخورم.نه سودی واسه اون داره نه فایده ای واسه من.تازه منو داغون میکنه.تموم شد رفت.ولی اون موقع که بود خیلی دوسش داشتم.اونم منو دوس داشت.خیلی.اما بابا خوب رفت.
اما خودمونیم من اصلا لیاقتشو نداشتم.نداشتم دیگه.اون باید با یکه بالاتر از من سر میکرد.ولی به ناهیدم گفتم چیزی که هنوز هست زندگی.
هنوز تو کوچه خیابونای این شهر زندگی جریان داره.هنوز توی دستای دختر کوچولوی توی خیابون که دست گرو پدرشو محکم گرفته جریان داره.هنوز تو سوپر مارکت سر کوچمون جریان داره.هنوز توی قهوه خونه ی اون ور خیابون یه عالمه زندگی و داستان و افسانه جریان داره. هنوز من این احمقا رو دوس دارم.عاشق آدمام. گور بابای همه.گور بابای همممممممممممممممممممممممه.گور بابای اونی که نگاه عاقل اندر سفیه بهم میکنه.گور بابای اونی که جوری بهم نگا میکنه انگار زبالم.انگار لجنم.شک میکنم .مجبور میشم برم خودمو توی ایینه نگاه کنم ببینم واقعا من چیم. به همون کثافتی که اون یارو فکر می کرد هستم یا بیشتر از اون.من هستم اینجام .منو نمیبینی.کوری.آشغال منو به این خوشگلی گندگی نمیبینی. منم زنده ام.اینجا وایسادم دارم به همتون می خندم.گه می خورین در مورد من قضاوت کنین. شما گه می خورین. می بخشی دارم این جوری حرف میزنم.گور بابای هر چی قضاوت و قاضی.اونا همه محکومن. محکوم به قضاوت. پس گه می خورن. البته اونا که از این جیزا زیاد می خورن. یادت باشه اینو همیشه یادت باشه:من اینجام.اینجااااااااااااااااااااااااااا.....

یعنی چی؟

2005-12-27T10:44:00.000-08:00

ترس رو زندگی کن.دلهره رو ببلع.تشویش رو بفهم.یه لحظه احساس کن تنها آدم زنده ی دنیا تویی. خودت و خودت.هیچ کس نسیت.هیچ کس نیست که حتی بهش التماس کنی آزارت بده.
چه حالی بهت دست میده.زندگی کن.محکومی.ولی نه محکوم به زندگی.اگه بخوای بفهمی و بری محکومی به جاودانگی.
کاری کن که همیشه بمونی.پیش این آدمای خسته.فحششون نده .باهاشون باش.
اونا هم یه زمانی عاشق بودن.به خدا اونا هم آدمن.می فهمن.اونقدی که تو فکر می کنی پست و بی شعور نیستن.
به خدا اونا هم یه روزی پاک تر از هر چیزی به دنیا امدن.

معنایی در زندگی نیست......

2005-12-27T01:03:00.000-08:00

معنایی در زندگی نیست
معنا را باید خلق کرد
اگر آن را خلق کردی معنا را کشف کردی
نخست باید آن را بوجود آورد
نه تخته سنگ نیست که در گوشه ای افتاده باشد
ترانه ای است که باید سروده شود .شیئی نیست
ارزشی است که با تکیه بر هشیاری آن را بدست می آوری.
(پس سعی نکن خودتو تو جریان زندگی حل کنی یا خودتو بزنی به نفهمیدن یا هر کوفت دیگه ای که حواستو پرت کن.آدم باش و ببین.
******** ******** ******** ********
تنها مشکل ما با غم بیچارگی خشم نومیدی تشویش دلهره بد بختی آن است که می خواهیم از شر آنها خلاص شویم.
همین تنها مانع است.مجبوری با آنها زندگی کنی....
همه همان موقعیت هایی هستند که زندگی با آنها به تمامیت میرسد و می بالد.
********** ********** ************

فقط یک نامه بود

2005-12-18T03:32:00.000-08:00

و چه اندوهی
کامل که میشوم به شگفتی هر آنچه مرا دربرمیگیرد می اندیشم.
گاه فقط به ارزش لذت فتح یک قله و غرور حاصل از گذر زمان که بزرگی را ثمر است فقط به ارزش یکبار گفتن کلامی که سالهاست در دل مانده بی اجازه ی جاری شدن بر زبان و فقط به اندازه ی وسعت دل کوچکم انتظار می کشم .
و چه بزرگ خود را در می یابم.که آدم اول ((پدرکامو)) منم....ااااا
و چه لذتبخش که بیگانه ی از دست رفته ی دل سپرده را فرصتی دوباره است.
((هی ...آقا .چیزی رو که تو دستات نگه داشتی محکم تر بگیر
حتی اگه شده خودتو گول بزنی .بخند: به نیچه و هر چی فیلسوف تنهاست.هی آقاهه یادت باشه: زندگی رو عشقه!))بایبای

2005-12-13T12:57:00.000-08:00

گیج شدم

یکی به من بگه اینجا کجاست؟؟؟
من خوابم یا بیدار!!!!!!!!!!نمیدونم
می ترسم .
از فردا خیلی می ترسم.از لحظه ی بعد خیلی می ترسم.

نباید ولی بترسم چون ممکنه کم بیارم .
میگن دلیل همه ی ترسها اینه که خدا رو فراموش می کنیم.فکر می کنیم خدا پشتمون نیست.چون خیلی ازش دور شدیم اینجوری فکر میکنیم.

این ماییم که ازش دور شدیم اونقت فکر می کنیم اوم تنهامون گذاشته.
نمی خوام ازش دور شم.بدون خدا هیچی ندارم هیچی. اونقدر ضعیف می شم که با یه تلنگر کوچیک از پا در میام..
تب دارم شاید .نمی دونم.
راستی مرگ چیز جالبیه.ولی دیگه خیلی ام جالب نیست.مهم بعدشه.آلان مرگ اینجاس نشسته کنار من داره بهم می خنده. خوبی تو؟(مرگو می گما).
یادم نمیاد هیچ به انداره ی ایندفعه حرفام با هم مرتبط بوده با شن.مرسی ارتباط .مرسی.
راستی این عکس بی ربطه.نیست؟(با لاخره خوب میشم شما دعام کنین؟)

آهای...

2005-12-10T08:30:00.000-08:00

آهای ویرانی من که آباد از قدمهایت هنوز در پی ات روانم
چشمه ای گشتم پیش پایت رنجور و خسته پا در من گذاری
آهای آبادگر ویران که انتهای اندوهت کسی را یارای رسیدن نبود
آهای سایه احساس بر دیوار دلم چون نزدیک می آیم لرزان محو می شوی
همه مست از تو لیکن جام تهی در دستانت می لرزد
آهای آیینه ی هستی من که در ابدیت چشمانت گم شدم
آهای آرام معصوم که قصه ی دردت راکسی نفهمید
اشکی غلتید و گرم کرد و سوزان
و همه ی وجودم تو را فریاد زد
روزی که من خودم را فراموش کنم بی شک عاشق تر از همیشه ام
آهای صدای احساس
مرا بنوشان از وجودت که تشنه ی آتشم
اتتظار لحظه ی سوختن را می کشم
آهای ترجمان درد قلبم را بخوان

2005-12-01T03:05:00.000-08:00

دلم واسه ی همه ی آدمای نیهیل میسوزه.ببینم مگه اصلا اونا نیاز به دلسوزی دارن.شاید ما بیشتر از اونا به ترحم و دل سوزوندن احتیاج داریم.شاید اونا کسایی نیستن که اشتباه می کنن.شاید این راه ماست که میره به ترکستان.واسه همه ی آدمای نا امیدی که هیچ چیز قشنگی توی دنیای اطرافشون پیدا نمی کنن که بهش امیدوار شن گریه میکنم.یاد گذشته ام که میفتم دلم به حال اونموقع هام میسوزه.چی کشیدم.از این بالا که نگاه میکنم گذشتمو میبینم که بد جوری از پا در اومده و افتاده روی زمین.و بازم داره واسم خط و نشون میکشه که هی روزی دوباره میاد سراغم.این نیهیلیسم که دامن همتونو گرفته اگه باعث سعادتون نشه فقط یه زالومیمونه که داره ذره ذره خونتون زندگیتونو میمکه.
اشکال کار اینجاس که هیچ وقت سعی نکردین دلیل این پوچی رو تو خودتون جستجو کنین.
من نصیحت نمیکنم .دارم اون چیزی رو می گم که از پوچی خودم فهمیدم.با تمام وجودم حس کردم.همیشه خواستین بی معنی بودن چیزای اطرافتون رو بی معنی بودن ارتباطتون با دیگرانو بی معنی خوشیا و ناراحتیاتونو به بیرون از خودتون ربط بدین .بندازین تقصیر زندگی.آدما.اینکه اصلا چرا پاتونو گذاشتین تو دنیا.اینکه زندگی ارزش زندگی کردنو نداره.ولی هیچ وقت حتی یه بارم توی خودتون دنبال اشکال کار نگشتین .حتی یه بارم نگفتین بابا شاید اشکال از منه.شاید من یه مرگیم شده.نخواستین بگردین.بگردین دنبال اون یه نفری که یه گوشه ی این دنیا منتظرتون.
میدونم بی قرارین.خسته این خیلی خسته.ولی بهزنید به سیم آخر بلند شین .عشق است تا آخرش.

پوچی وحشتناک

2005-11-29T04:23:00.000-08:00

تو این دو سه هفته احساساتی رو تجربه کردم که یه زمانی واسم مثه رویا بودن.توی خوابم نمیدیدمشون.
وقتی هر قطره ی اشکی که رو گونه هات سرازیر میشه تمام وجودتو گرم میکنه.وقتی حس میکنی یه چیزی که خیلی مقدس و پاک داره داره از روی صورتت پایین میاد.
حا لا وایسادم این بالا و دارم پشت سرمو نگاه میکنم.نمیدونم اون همه درد و اون همه نا امیدی اون همه پوچی رو چه جوری تحمل کردم.چطور طاقت آوردم.واسه من اینا وحشتناکن.مو به تنم سیخ میشه واقعا وحشتناک ترین چیز واسه من فکر کردن به گذشتمه.
گذشته ای که اونجا پشت سرم از پا در اومده و رو زمین افتاده و حالا داره واسم خط و نشون می کشه که یه روزی دوباره میاد سراغم.یه روزی بهم میرسه.
روزایی بودن که با تمام بچگیم با همه بیگانه شده بودم.بیگانه.یهعن موقتا سنگ شده بودم.روزایی بود که هیچی واسم معنی نداشت جز حسرت خوردن و فحش دادن.
وقتی وبلاگ ناهید رو میخونم ماهیچه های صورتم منقبض میشن.گریم میگیره.زود خارجش میکنم. یاد خودم میفتم.یاد اون روزا ..دلم می خواد داد بزنم.ناهید بیشتر از هر کسی منو یاد خودم میندازه.اما الان من خوبم ولی اون هنوز دزر گیر.بد جوری داره تحلیل میره..خیلی وقتا شده که واسش دعا کردم.وقتی می بینم یکی انقدر با همه چی بیگانه شده و و کاملا هم حق داره..نمی دونم من چه جوری خلاص شدم.خدا کنه همه زود تر راحت شن.

2005-11-17T02:04:00.000-08:00

بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشق تر است.
زندگیم وارد مرحله ی حساسی شده.(تبریک)...فعلا...

2005-11-09T10:22:00.000-08:00

نمی دونم چی میخوامم بگم .اصلا چی باید بگم.فقط میدونم که باید بگم.باید حرف بزنم.کاش میشد یکی مثل خودم پیدا می کردم.یعنی اصلا همچین آدمی وجود داره.جالبه که یه نفر اعصابش 1 سال تموم خورد و داغون باشه.هر چی صبر کنه.این در و اون در بزنه گریه کنه زاری کنه آب از آب تکون نخوره.بعضی وقتا فکر میکنم خودم این جهنمو واسه خودم ساختم.نمی دونم .این کلمه هم دیگه داره زیادی تکراری میشه.
I want to be in another place
I hate when you say you don't understand
I want to be in energy , not with the enemy
A place for my head
******
I'm sick of the tension , sick of the hunger
sick of you acting like I owe you this
Find another place to feed your greed
While I find a place to rest
شاید به قول ناهید زندگی من وارد مرحله ی جدیدی شده به اسم مرحله ی خرکی.از دروغ گفتن به خودم خسته شدم.از مدرسه رفتن پای مزخرفات یه مشت معلم خشک مغز دندون چرکین خسته شدم.می خوام دیگه به هیچی فکر نکنم .برم یه جایی که هیچ کس نباشه.ساکت باشه تا بتونم دوباره زنده بودنو تجربه کنم.از آدما خستم.از حرفاشون.حتی از خودم وقتایی که شبیه اونا میشم.بازم به قول ناهید به یه آرزوم هیچ وقت نرسیدم و نخواهم رسید .: زندگی..بسه دیگه.میرم تاریخ بخونم..خدا حافظ

آشغالی به اسم تنهایی

2005-11-07T08:59:00.000-08:00

حالم از هر چی تنهایی دیگه بهم میخوره.کلا حال من از خیلی چیزا بهم می خوره. اما تنهایی یه چیز دیگس.آهای تنهایی برو گم شو نمیخوامت.برو بمیر.با اون رفیقت نا امیدی برو.اون آشغالم با خودت ببر.جفتتون خیلی نکبتید. پس چرا نمیییییییییییییییییییییییییییییییییرید؟؟؟؟؟؟؟

2005-11-07T08:22:00.000-08:00

فکر کنم نا امیدی من ارثی باشه.این بد بینی همه چیزو تیره و تار دیدن.حالم از خودم خوب نیستم تو مدرسه هم داره جبران میشه.عجب هفته ی گند و آشغالی بود این هفته.شنبه امتحان حسابان داشتم دوشنبه که امروز بود امتحان هندسه که حسابی گند زدم.فردا امتحان کامپوتر که حالم ازش به هم میخوره چهارشنبه هم جبر و احتمال دارم.پنجشنبه هم که دیگه حرف نداره با تاریخ سورپریز میشم.عیرشم که کلاس حسابان دارم که اونجا هم امتحانه.رفیق شفیق جمعه هامونم که قلم چی.دیگه سرم داره بد جوری گیج میخوره.خر خونی واسه امتحان یه طرف خاله زنک بازی بعضی از این بچه های کلاسم سر(( نمره من بیشتر شد و نمره ی تو کمتر شد)) یه طرف.دلم میخواد یه عدشونو با هم خفه کنم.
راستی امروز سره کلاس جبر و احتمال بعد از ظهر بد جوری کلاس به ---- فنا دادم با تیکه هام.آخه دبیرمون میجوزی (فقط دوس دارم کسی به گوشش برسونه من می دونم و اون) و هر چیزیو راحت میشه سر کلاس گفت.البته اولش این دبیر بود که تیکه مینداخت به ما و ما هم عینه هویج وا میستادیم ضایع شدنمونو جلو همه تماشا میکردیم.امال من دیگه بی خیال همه شدم شروع کردن به جواب دادن..بچه ها دلشون و گرفته بودن و سعی میکردن کمتر حرفای منو بشنون چون کلاس واقعا دیگه داشت منفجرر می شد.منم اینجوریم دیگه.هر وقت اعصابم خیلی دیگه له می شه شروع می کنم مزخرف گفتن و ضایع کردن این اون.بعد از تعطیل شدن سرم در شرف انفجار بود. اومدم تو راهم یه چلچراغ خریدم.رسیدم خونه ولو شدم رو تخت و هنوز هیچی نخونده بودم که دیگه چشام بسته شدن.اره انم یه شرح مختصر از سپری شدن یه روز دیگه واسه من بود. یه روز چرت و بیهوده که توش هیچ اتفاق خاص و با ارزشی نیفتاد. یعنی فردا هم همین جوری. من خودم مقصرم.هیچ کدوم از کارایی رو که طی مدت یک هفته و کلا در طول سال و ذر طول زندگیم تا الان انجام دادم واقعا دوس تداشتم.اگه با خودم حتما چیز دیگه ای رو انتخاب می کردم.میرفتم دنبال چیزی که اگه شب و روزم بهش فکر می کنم واسش خسته میشم لاقل دوسش داشته باشم.از من که گذشت. این سالهای که رفتن و 2 سال بعدی رو کی میتونه به من بر گردونه.تازه کی تضمین میکنه 2سال بعد بعد از تموم شدن سا لای پر دروغ مدرسه من تو دانشگاه(شاید...) دنبال چیزی برم که واقعا می خام.اون دیگه واسه دال کندن از دنیایی که سال هاست بهش عادت کردیم خیلی دیره خیلی. ولی اینو میدونو یه روزی با لاخره باید کند از همه چیز و رفت. .

گا هی من می گویم

2005-10-23T13:22:00.000-07:00

گاهی من حروف محبت را پاک می کنم / گاهی من روی دفتر دلم پر از ابر سیاه می شود/ گاهی من فریاد نفرت را می شنوم کی طنین انداز می شود در دلم/ گاهی من دلم را دور می اندازم / گاهی من با زمان می جنگم /گاهی من پسر کوچک سر نوشت را دشنام می دهم /گاهی من کنار باغچه ی دفترم به تو می اندیشم /گاهی من بی تفاوت میشوم/ گاهی من بزرگ می شوم به اندازه ی یک دروغ / گاهی من لا به لای ماشین ها راه میروم/ گاهی من با صدای ترمز ماشینی بیدار می شوم/ گاهی من می خندم به سر نوشت / گاهی من اشک را می فهمم/ گاهی من چترم را می بندم/ گاهی من به چشمان خیس م حسودی ام میشود/ گاهی من می گویم زندگی یعنی مسیر قطره ی اشکی از چشمانم تا شانه های تو/

شرق اندوه

2005-10-15T06:22:00.000-07:00

من که از باز ترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم
حرفی از جنس زمان نشنیدم
هیچ چشمی عاشقانه به زمین خیره نبود

گاهی من......

2005-10-14T03:34:00.000-07:00

گاهی من جامه ی حزن بر تن می کنم/ گاهی من پر از لحظه میشوم/گاهی من لبریز از تمنای تو می شوم/ گاهی من در پس پرده ی خنده هایم اشک میریزم/ گاهی من عاشق پروانه می شوم/ گاهی من سر بر شانه ی دیوار می گذارم / گاهی من خدا را صدا می زنم/گاهی من گم می شوم گاهی من در کوچه ی تردید قدم میزنم/ گاهی من به سبکی یک کبوتر پرواز می کنم/ گاهی من بیدار می شوم/ گاهی مندر هزارتوی خیال سر گردان می شوم/ گاهی من غرق می شوم/ گاهی من می نویسم/ گاهی من سایه ات حرف می زنم/ گاهی من تو را می بینم/ گاهی من تا ابدیت می روم و بر میگردم/ گاهی من فکر می کنم/ گاهی من روی ارزو شناور می شوم/ گاهی من توهم را می شنوم/ گاهی من حقیقت را به دست باد می سپارم/ گاهی من سفر می کنم به چشمان تو/ گاهی من زندگی می کنم/گاهی من التهاب را مزمزه می کنم/ گاهی من قلبم را پاره می کنم/گاهی من دلخوش می شوم/گاهی من خودم می شوم/گاهی من گذشته را ورق می زنم/ گاهی من با خودم سخن می گویم/گاهی من به مرگ فکر می کنم /گاهی من به تو فکر می کنم و به پس از تو/گاهی من به خودم می اندیشم و سپس کوه را می بینم/گاهی من به خودم می اندیشم و سپس خاک را میبینم/من گاهی لکد می شوم/ و گاهی لگد می کنم/ من گاهی مهر را له می کنم/

mitarsi

2005-09-14T16:28:00.000-07:00

می ترسی/ شک داری/ چیزی شاید نمی فهمی/شاید حوصله نداری خودتو درگیر کنی نه؟/ به نظرت مزخرف میاد/ ولی تو خوابی/هیچی نمی فهمی/ مسخ شدی/بد جوری/ به اون دیوارا عادت کردی/شجاعت دیدن نداری/می پرسی مگه دیدنم شجاعت می خواد ولی حتی منتظر جواب منم نمی شی/چون جرات شنیدنم از دست دادی/تو همه چیزو از دست دادی/ تو تنهایی /خودتم نمیدونی/ خیلی بیچاره ای / باید بیشتر دلم واسه تو بسوزه تا خودم/برو!!!/ برو ببینم تنهایی چه غلطی می تونی بکنی؟/ ما ها همه با همیم / بدون هم هیچ کس چیزی نیست/سعی نکن فرار کنی/سعی نکن خودتو از بقیه جدا کنی/سرت درد میکنه/برو/فکر کن/فکر کن/فکرکن/.... چی به سرت اومده/از حرفای من چیزی سرت نمیشه؟/ اصلا تو کی هستی؟/ کاش می تونستم بیام توی دنیای تو/ اگه فقط اجازه میدادی!!!/ این کارو با من نکن/با خودتم نکن/با هیچ کس دیگه هم نکن!!!/ باید بذاری منم بیام/تو هم باید بیای/حد و مرزی وجود نداشته باشه!!!!/ هیچ وقت نخواستی منو بشناسی!!/ هیچ وقت نخواستی منو ببینی/ اخه توی اون دنیای لعنتی تو چی هست که به خاطرش از همه چیز می گذری؟؟؟/ پشت اون دیوارا وایسادی /اون جا چی هست/لعنت به من/شاید منم نخواستم بفهمم ببینم بشنوم.....آره/هیچ کس نمیخواد بفهمه...

من بر گشتم

2005-09-09T17:17:00.000-07:00

سلام.همه خوبن که.من بر گشتم.(کسی مگه منتظرم بود) نمی دونم چی باید بنویسم.ولی چون بعد از 4 ..5 روز پا داده بنویسم ول کن معامله نیستم:
باید امشب بروم.من که از باز ترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم.حرفی از جنس زمان نشنیدم .هیچ چشمی عاشقانه به زمین خیره نبود.... من به اندازه ی یک ابر دلم می گیرد...
این روزا اعصاب من از خودش خورد هست تا میای بشینی 2 دیقه تلوزیون نگاه کنی 4...5 تا مداح عوضی نون به نرخ روز خور گوسفند دارن اربده کشی میکنن که چی ولادت امام حسین ...به خدا اگه امام حسین الان زنده بود همشونو میداد از دم خلاص می کردن.یه مشت عوضی از خدا بی خبر .هر کی ندونه انگار بازم عزا و شهادت همون جوری با همون لهن گریون اربده می کشن و یه عده از اونا احمق ترم بالا پایین می پرن و دست می زنن.به خدا اینا با مغز اونم زود تر از همه (حتی زود تر از یزید از هیتلرم زود تر )میرن تو جهنم .
به خاطر همیناس که امروز تا اسمه دین کتاب قران میاد همه ی بچه ها گوشاشونو می گیرن.واسه خاطر این قبیل جریاناس که یه عده انقدر موضعشون نسبت به دین عناد امیز.هیچ کس درک درستی نداره.ترمیم کردن فکر بچه های مردم دیگه به این اسونی هم نیست.
اینجوری میدونین داریم بر می گردیم به 30 سال پیش.وقتی حزب مجا هدین انقلاب اسلامی با یه تغییر ایدیولوجیک خطشو عوض کرد.میدونین اون تغییر چی بود.اونا دنبال ازادی عدالت اجتماعی و فقر زدایی مبارزه با نضام سر مایه داری بودن و بعد از یه مدت به این نتیجه رسیدن که دین تنها راه رسیدن به این چیزا نیست.یه چیزی مثل سکولاریزم.می گفتن کی گفته واسه نیل به این اهداف باید به دین متوسل شد .حالا هم همینطوریه.روزی صد بار از خودمون می پرسیم چرا هر چی میشه میگن در اسلام این جوری در اسلام اون جوری.چرا به خاطر اینکه نسبت به دین به مذهب به همه چی بد بین شدیم.به خاطر افراطی بازی یه عده.به خاطر اینکه تصویری که ما از دین توی ذهنمون داریم عبارته از: حجم انبوهی از ریش یه عالمه مداح اربده کش صلوات فرستادنای دم به دقیقه و یه سرس چیزای دیگه که جاش ایتجا نیست. .

2005-09-02T04:55:00.000-07:00

سلام.فردا شنبه دارم میرم سفر.زیاد طولانی نمیشه.تا 3 شنبه.اینه که دارم الان آپ دیت میکنم با اینکه اصلا حوصلشو ندارم.زیاد خوب نیستم..همین جوری یه دفه ای دلم میگیره.البته 6_7 ماهیه که اینجوریم.اونایی که منو زیاد میبینن میدونن.زیاد دیگه حوصله ی تابستون ندارم .می خوام زود تر مهر بیاد.دیشب یه خواب خوب دیدم.خوب نه"رویایی بود واقعا .دوست داشتم هیچ وقت بیدار نمی شدم.خیلی قشنگ بود.فعلا نمی تونم واسه کسی تعریفش کنم.رو یای چیزی رو دیدم که 6- 7 ماه دارم با خیالش زندگی میکنم.من واقعا آدم خیال بافی هستم.اصلا همیشه دارم با خیالاتم زندگی می کنم.شاید اگه مسیولیت بزرگی رو شونه هام بود اصلا فرصت این خیال بافیا رو پیدا نمی کردم.یعنی انقدر تو روزمره گی و تب تاب اون مسیولیت غرق میشدم که اصلا یادم میرفت اون خیالبافیا رو فراموش میکردم.دزست مثل بیشتر آدمای اطرافمون که وقتی راجع به رویا هامون باهاشون هرف میزنیم انگار داریم با هاشون به زبون انسانای ناندرتال هرف میزنیم.به نظرشون مسخره میاد.ولی واقعا این وسط چی درسته.کار اونا.غرق شدنشون تو گرداب مشکلات و روز مره گی شون. یا کار ما.یا ما ها که فقط به ایده الامون فکر می کنیم.یا ما که دنبال خیالا و رویا هامونیم.نمی دونیم.اصلا کی میگه چی درسته و چی غلطه.تنها سر مایه ی من دلمه.نگرش می دارم.

2005-09-01T03:12:00.000-07:00

سلام من دارم فارسی مینویسم.اخ جون.ولی خیلی سخته.فعلا بسه.bye bye

dige basseeeeeeeeeeeee

2005-08-24T16:22:00.000-07:00

salam,tooye poste ghabli choon ba larg neveshte boodam ghesmate akharo hamash be fana raft,khob ye bar am ke 2 kaloom harfe hesab az dahane ma dar raft iin joori shod.
faghat gofte boodam farar kardano,mese kabk sar zire barf kardano, khodemoono be kari zadan dige basse,basse.
vase chi enghadr esrar darin be sedaye deletoon bi etenaii konin.vase chi mikhayn be rooyahatoon khianat konin,cher afaghat ye ghadam,yeghadame na ghabel be khatere deletoon bar nemiidran,che bakie,che tarse,mage mikhad che ettefaghi biofte,mage bala tar az siahiam rangi hast,masalan mikhad chi behse,be marg khatm beshe ,ya be iin ke digarane tamaskhoremoon konan,marg ke valla 1000 bar behtar az zendegie ba dorooghe,che arzeshi dare ke zendegi nakoni,faghat zende bashi,ye mordeye moteharrek,ye robat,ke faghat tebghe barnameii ke digaran behesh midana amal mikone,tamakhore digaran kheili ahmaghanas,choonoon dar haghighat daran be shojaate ma mikhandan ,choon khodeshoon vojodesho nadarn ke be rooya hashoon vafadar bashan,vali mibinan ma hastim,bazam gheiratesho nadaran bar gardano rahe 2rosto bian,pas mese adamaye zaifo_nnafs shoroo mikonan be maskhare kardan,be khandidan,bezar har chegha dke deleshoon mikhad bekhandan,mage gheir az iiine ke iin zendegie mas,be ma dade shode,pas ma bayad khodemoon rahemoono entekhab konim,.chera enghad vasamoon sakhte ye bar be harfe delemoon goosh konim o ye kario shoroo konim,ye kari ke ashegheshim,.chera bayad mese mashin raftar konim,joori ke badaz ye moddat ehsas konim khoemoono gom kardim,ehsas konim sare jamoon nistim,iin jai nist ke ma alan bayad bashim.to ro khoda basse,dige gool zadane basse,farar kardan dige basseeeeeeeeeeeeeeeeeeeee.

2005-08-24T15:58:00.000-07:00

dar zendegi zakhm haii hast ke mesele khore rooh ra aheste dar enzeva mikhorad va mitarashad.iin dard ha ra nemishavad be kasi ezhar kard,chon omooman adat darand ke iin dard haye bavar nakardani ra jozve ettefaghat va pishamad haye nader va ajib beshmarand va agar kasi begooyad ya benevisad,mardom bar sebile aghayede jari va aghayede khodeshan say konand aan ra ba labkhand shakkak va tamaskhor amiz talaghghi bokonand,zira bashar hanooz chare va davaii barayash peida nakarde va tanha darooye aan faramooshi be tavvasote sharab va khabe masnooi be vasileye afyoon va mavvade mokhaddere ast.vali afsoos ke tasire iin goone daroo ha movaghghat ast va be jaye taskin pas az moddati bar sheddate dard mi afzayad.>>>>>

<<<<<: (( ghesmati az boof e koor neveshteye sadegh e hedayat.))
khob, hamoon tore ke tabloe emrooz ba sadegh hedayat shoroo kardam,
ye ghesmat az romane boofe koor ke taghriban por tarafdar tarin roman bein iarania,va kollan mashhoor tarin romane iranie.
seire dastanie pichideii dare,ammaa age tooye jomleha daghigh shin ye donya harf daran ,maslan iino bekhoonin:faghat mitarsam ke farda bemiram va hanooz khodam ra nashnakhte basham.
ya maslan iin yeki:afkare pooch_bashad!!! vali az har haghighati bishtar mara shekanje mikonad.ayya iin mardomi ke shabihe man hastand ke zaheran ehtiajat va hava o havas e mara darand, baraye gool zadane man nistand??ayya yek mosht saye nistand ke faghat baraye maskhare kardan va gool zadane man be vojood amade and??ayya anche ke hess mikonam ,mibinam va misanjam sar ta sar mohoom nist ke ba haghighat kheili fargh darad.
oonaj ii ke mige ((vali az har haghighati mara bishtar shekanje mikonad)) manzooresh chie.ayya manzooresh iin nist ke haghighat hala har chi ke mikhad bahse,nafsan baes ranjesh va shekanjeye ma mishe,va khode iinam yani iiinke ma enghad az haghighat door shod va enghad be chiaye kamelan mokhalef va dar tazzad e be haghighat del bastimo tooshoon ghargh shodim ke mogheye rooberoo shodan ba haghighat enghadr zajr mikeshim.man faghat migooyam bayad bekhooninesh va rooye jomalatesh fekr konid.
bedoone vojoode sharh ya tafsire dar kenare matne ketab motmaen bashid chizi az seire dastan nemifahmin,choon boofe koor por az namad va esteare hhastesh va masaln ebarate ((saye)) namade ghesmate penhane shakhsiate ya maslan ((cheragh)) namade ramze khod agahie,.
tak take kalamehe be oonvane namad va ba naghsheye az pish taiin shode be kar raftan.dige ziad nemikham varede bahsaye adabio takhassosi besham choon khodamam chizi halim nist.ketabe dastane yek rooh neveshteye dr.siroos e shamisa shamele matne boofe koor va sharho tafsire oone,begirid zarar nemikonid,az dastetoon nare,nashre ferdos.khob hala berim soraghe paolo koiloo.ye ghesmat az maktoob:
oskar wild migooyad :ejtema mitavanad jenayatkaran ra bebakhshad ,amma hargez yek rooya pardaz ra nakhahad bakhshid.
amma ghanoone jahani ma ra be roya patdazi vadar mikonad.bayad hamishe iin ra dar zehn dasht.
hargez nabayad az digari beporsim:((dar zendegiat che mikoni??)),porseshe yek ensane kherad mand chenin khahad bood:((ayya be royahayat vafadar hasti??)).ma tajallie andisheye khodavandim. oou entezar darad ke dar zendegi ma sezavare iin bashim.
manam hameye harfam hamine,vase chi sheraye diroo o neveshatm ,hamoon sheraii ke dar morede farda o ayande bood,va iin matlabo az paolo koile ,ma ha ta key mikhaym az rooya hamoon farar konim,ta key mikhaym be sedaye delemoon bi etenai konim,.bebinam aslan mage ma karim,nemishnavim,na nemitoonim khodemoono be znaim be kari,ma ha mishnavim,va sedii ro ke az tahe delemooon dare biroon miad mishnavim,khoobam mishnavim.iin chize boode ke ma bayad mshodim,iina hamoon ettefaghaii boodan ke bayad mioftadan ,hamoonaii ke hameye vojoode ma az ma entezar daram ettefagh bioftan ,naaaaaaaaaaaaaaa,be khod ake naaaaaaaa.faghat kafie ke shojaatesho dashte bashim ke be harfe delemoon goosh konim,aslan iin mantegho aghl chie,iiina agaram mantegh bashan ,manteghe ma nistan ,aslan chi mishe tooye zendegi baraye ye baram ke shodma ,ye ghadam ,faghat ye ghadam be khatere delemoon bardarim,.be khoda chize nemishe ,aslan mikhad chi behse,ha,bala tar az siahi ke rangi nist ,hast,foghesh marge,ke khob age ye fekr konim,mbinam marg 1000 bar az zendegie iin tori,tootivari,khoshko mashini behtare.man nemikham shoar bedam ,choon ba shoaraye man chizi 2ros nemishe,faghat delam pore ,daram khodamo khali mikonam ,age iin aro nagam monfajer misham.hamin.hala mitoonin webpago avaz konin,aslan mitoonin systemo khamoosh konin,aslan mishe mord,na,pas bye bye.

dast neveshtehaye yek koodake fahim

2005-08-23T15:18:00.000-07:00

salam emrooz mikham ye tiike az ketabe (dast neveshtehaye yek koodake fahim) ro benevisam:
hazineye eslahat rooye doosh e koodak
man va khahar va babayam dar khaneye mohammade farangis khanoom ina mehman mibashim.az vaghti babaye mammad babayam ra be soorate groop be zamin koobide,aanha ba ham doshman mibashand.anha yek joori ke ma nafahmim be ham chesh ghorre miravand va changal neshan midahand av ma aslan nemifahmim.mahvareye mammad ina roshan mibashad.az vaghti mahvare kharide and, farangiz khanoom khodash ra maria seda mizanad.yek aghaii ke sibilash az kadr biroon mibashad,yek nafas dad mizanad.oou be hame fohsh midahad va ma mifahmim ke faghat oou dar jahan adam mibashad.aghaye sibil az mardom mikhahad ke tajammoaate gheire ghanooni bokonand.khaharam va khahare mammad tasmim gerefte and baraye eslahat va iin ha tajammoaate gheire ghanooni bokonand.man ham kheili eslahat doost midaram vali babayam nemigozarad be tighe rish tarashash dast bezanam.
babayam migooyad:((jav gir nashavid.))vali babaye mammad migooyad:((hazer shavid beravim.))va be babayam zaban derazi mikonad.
khahare mammad be moddate nim saat joloye aiine khodash ra naghghashi mikonad.babayam migooyad:((roje lab naghshe mohemmi dar eslahat darad.))
babayam migooyad:((dakhele daneshgah tajammoe(( ghanooni)) mibashad.))vali babaye mammad migooyad:((mahvare gofte tajammo ghanooni hal nemidahad!)).ma rahie tajammoate gheire ghanooni mishavim.iinja adam ha roo be rooye ham istadeand va be ham shoar midahand.yeki tarafi ha migooyand:((azadie andishe,azadie andishe)), vali roobe rooii ha migooyand:(( nemishe nemishe)).man midanam azadie andishe che mibahsad.khaharam migooyad :((yani har kas betavanad azadane postere nikbakht be divarash bekoobad.))babayam migooyad:((azadie andishe yani har kas betavanad azadane babaye mammad ra bezanad.))babaye mammad baraye khodash bala o paiin miravad va shoar midahad:((soltan ali e parvin!!!)).andisheye oou kollan azad mibashad.
khaharam migooyad roobe rooi ha goroohe feshar mibashand.babaye mammad ham be aanha mipeivandad ta babayam ra feshar dahad.oza kheili sholoogh poloogh mibashad.yek nafar dar rahe azadie andishe jibe babayam ra mizanad!!khahare mammad ba pesari ke abroohayash ra eslahat karde mashghoole sohbat dar bareye eslahat mibashand.aghaye pesar shomare telefone eslahat ra ham be khahare mammad midahad.
iinja kheili bezan bezan mishavad.feshari ha ba chomagh andisheii ha ra nasihat mikonand.mobareze be jahaye hassasi reside ast.man khodam kheili filme jaki jan dide am ,raan e yek nafar ra gaaz migiram va kheili feshar midaham.....
khaharam migooyad ((pasho...pasho baz khabe bad didi?)).
oou dar halike balesh ra az dahane man kharej mikonad,migooyad:((cheghadr goftam paye mahvare mammad iina nashin,shab khabe bad mibini!))
man kheili gijool mibasham.madar bozorgam daad mizanad:((chera baleshe geran gheimate ra tekke pare kardi?))
man nemidanam ke madar bozorgam key mikhahad bedanad eslahat hazine darad!!!!!!!!!!!!!!

2005-08-22T21:20:00.000-07:00

bazam salam,emrooz iin sevvomin barie ke daram be rooz mikonam ,rastesh ,mikham ye kami az neveshte haye khodam o bezaram iinja,dar haghighat faghat esmesho mishe gozasht neveshte,na sher ,na ich chize dige,choon kheili kham hastan,daghighan tooye lahzehaye ke tooye hale dige boodam,har chi tooye delam boode ro bedoon hich goone taghiri avordam roo kaghaz,ke sabt beshan :
((( va man shak bodam be zibaii gole sorkh
va danestam ke hargez aan ra nadideam,
man tarsidam ,pas mashkook shodam be sathe eshgh
man az tanhaii e khodam va kooche bagh mitarsam
man az tabeshe cheragh haye khiaban tanha bar khodam mitarsam
va man az khorshid bizaram hengami ke to nisti ta
chehre at ra barayam roshan konad
va sobh cheghad gheye avar ast dar nazaram bedoone to
va vaghti ghasede sobh be man goft ke khabari az to nist,
man galaviz shodam ba noor o hayat
nemidanam chegoone ast ke sedaye shoomi mirobayad khabe mara
va tasaviri moshavvash aramesham ra
va nemidanam ke chegoone man dar khalaii chenin zharf shenavaram
va hame ja tarik ast,
, hatta zire hajme khorshid hameye partov haye noor az man
farar mikonand
hameye panjare ha baste and va nemidanam ke chera
hameye goosh ha kar shode and?
va zakhmi az daroon mara be bazi gerefte
va chera hich kas faryade bi sedaye mara nemishenava
hameye chashm ha koorand ya kam soo!!!!
va cheghadr tahavvo avar hastid shoma sangdelani ke
sokhan az eshgh o otoofat miranid
va shoma ashbahi ke ba soorat haye pooshide o tarik
pichede dar jame haye siah vaghti ke az noor dam mizanid
va man faghat delam gereft be andazeye yek abr vaghti ke didam
: hame az baran farar mikonid,
va ya dar zire baran e paak az mahafele aloode migooiid,
va vaghti ke zarabate baran ra bar panjare hess mikardam.... )))
khob tamoom shod.doos daram dar morede in vasam comment bezarin.
rasti az ketabe anjomane shaerane morde ye sher hats ke mikham ye ghesmatesho vasatoon benevisam,oonaii ke fekr mikonan ta iinjaye zendegishoon be esrare bazi atrafian rah ro eshtebah oomadan hatman bekhoonan:
ma dar royaye fara residane fardaiim va farda nemiayad
ma dar royaye shokooh va eftekhari ghoote varim ke
khod nemikhahimash,
khabe roozi no ra mibinim ghafel az iin ke hamin emrooz ast aan,
ma rooygardan az razmim ,aan dam ke bayad dar aan ghadam bogzarim
(( va ma hamchenan dar khabim))
ma neda ra mishenavim amma be aan vagh ei neminahim
omid bar ayande basteiim,ayande ham naghshist ba aab
dar arezooye kheradi hastim ke hamvare az aan sar baz mizanim,
zohoore monji ra be niayesh istadeiim amma nejate khod dar dastane mast.
(( va ma hamchenan dar khabim))
(( va ma hamchenan dar khabim))
((va hamchenan dar niayeshim))
(( va hamchenan harasanim)).............tamoom shod.
man ke migam mahshare ,hala nemidoonam be deltoon neshast ya na,
behetoon tosie mikonam hatman iin ketabo bekhoonin,ye roma estesnaiie.

kare ma shayad iin ast ke dar afsoone gole sorkh shenavar bashim

2005-08-22T16:25:00.000-07:00

dobare salam,ghole sher dade boodam,kheili sher too zehnam hast,moondam kodomeshoono benevisam ,az sohrab yedoone hast:

seda kon mara, sedaye to khoob ast, sedaye to sabzineye aan giahe ajibist
ke dar entehaye samimiate hozn mirooyad.
dar abade iin asre khamoosh man az tame tasnife dar matne edrak yek
kooche tanha taram
bia ta barayat begooyam che andaze tanhaiie man bozrg ast
va tanhaiie man shabikhoone hajme to ra pish bini nemikard
va khasiate eshgh iin ast. kasi nist; bia zendegi ra bedozdim ,aan vaght
mian do didar ghesmat konim.
bia ba ham az halate sang chizi befahmim.
bia zood tar chizha ra bebinim.
bebin,aghrabak haye favvare dar safhaye saate hoz zaman ra
be gerdi mobaddal mikonand.
bia aab sho mesle yek vaje dar satre khamooshiam.
bia zob kon dar kafe daste man jerme nooranie eshgh ra.
khob,iin ye ghesmate az shere be baghe hamsafarne sohrab boood,man khodam kheili azash lezzat bordam,shoma ha keif konid.chasbid.khosh bahin,dafeye bad por bar tare ,motmaen bahsin,khodafez,comment yadetoon nare....

2005-08-22T15:39:00.000-07:00

be name khaleghe eshgh
salam ,emrooz avvalin rooze webloge 3ghatre khoon hastesh,.avval gharar nabood esmesh iin beshe ,vali khob shod dige.az hamin avvalesham az hamatoon mazerat mikham ke majbooram pinglish benevisam,choon farsi age bekham benevisam ta sob tool mikeshe.khob man doos daram zood tar bera soraghe chizaii ke khodam doos daram az hamin avval dar moredeshoon sohbat konam.
1.tooye iin weblog(age beshe esmesho gozasht weblog) mikham dar morede hame chi sohbat konam,iin hamechi faghato faghat shamele harfaye delam mishe,oonaii ke az tahe del miad biroon,hala har chi ke mikhad bashe.
2.iin ja doos daram har bar ke be rooz mishe shoma shahede ye shere taze o ghashang bashin.ye shere naaaaab,naaaaaaaaaaab ke midoonin yani chi,yani az zoore ghashangi vahshatnak bashe,yani dige hichi .
3.age weblogo khoondin nokteii bood ke doost dashtin ye joori dige gofte beshe,ya aslan gofte nashe,ya bishtar gofte beshe o kholase har chize dige,khoshal misham age comment bezarin baram.
4.kholase iin ja mikhaim az shire morgh ta joone adamiza harf bezanim.
5.ye alame harfe dige ham moonde ke bayad bezanam ,vali ehsas mikonam alan nabayad begam,bayad do se roozi sabr konam ,vali montazer bashin.
6.shadidan goshname va mikham chan ta commente khoob bebalam.
7.esme weblog ham az dar vaghe esme yeki az ketabaye sadegh hedayate(motmaennam ke bishtaretoon ghablan esmesho shenidin)
8.az hameye kasaii ke ba khoondane matalebe darj shode dar iiin weblog ehsase shadide khande ya tamaskhor o az iiin joor harfa beheshoon dast mide mazerat mikham,mitoonan dige be khodeshoon zahmate oomadan nadan,choon man iin ja mikham khodam basham.
9.iina ja az tazahoro,dorooii o0,do rangio,iin harfa khabari nist.aslan talash nemikonam khodamo chizi gheir az ooni ke hastam jelve bedam.man haminam ke hastam.
10.fekr mikonam oonghadri harf zadam ke alan shoma niaze mobram be yeki 2 ta A.S.A darin ,.pas be omide didar,khodahafez

گفتم...

1990-02-14T02:01:00.000-08:00

گفتم غم تو دارم
گفتا: به درک خوب میشی
گفتم: که ماه من شو
گفتا: عمرا
گفتم: ز مهر ورزان رسم وفا بیاموز
گفتا: مگه من چیم از اونا کمتره
گفتم:که بر خیالت راه نظر ببندم
گفتا : عددی نیستی
گفتم:زمان عشرت دیدی که چون سر آمد
گفتا: بیشین بینیم باااااااااااااااااااااااا